کتاب لطفا گوسفند نباشید!

اگر یک هفته از آخرین مسواک زدن و کتابی که خوانده‌ای می‌گذرد، پس هرگز دهانت را باز نکن!

از ارسطو پرسیدند: در زندگی دشوارترین کار چیست؟ ارسطو گفت: این‌که انسان خود را بشناسد. پرسیدند: آسان‌ترین کار چیست؟ ارسطو گفت: دیگری را نصیحت کند.

کسی که زندان انفرادی را ساخت، خوب می‌دانست که سخت‌ترین کار آدمی، روبه‌رو شدن با خویشتن خویش است!

انسان آگاه، هرگز جهنم آگاهی را با بهشت ناآگاهی عوض نمی‌کند!

این تمام چیزی است که می‌توانستیم، نه تمام چیزی که می‌خواستیم!

«شکسپیر» با تاسف از انسان سخن می‌راند: آه که انسان چه چیزهایی را در وجود خود پنهان می‌دارد تا ظاهری فرشته‌گونه به دیگران عرضه کند!

لطفا تفاوت انسان بودن با آدم بودن را درک کنید!

انسانی که قدر خود را نداند چگونه ممکن است قدر دیگران را بداند!

طوری زندکی کنید که به هنگام پیری، واژهٔ «ای کاش» دوست و همراه لبان ترک خورده و حسرت کشیدهٔ شما نباشد!

همهٔ مشکلات مانند زمستان، عمر محدودی دارند!

و «محمد غزالی» نیز انسان را مردم نام نهاده و می‌گوید: مردم بر چهار گروه‌اند: یکی آن که «داند و داند» که داناست؛ از وی دانش آموزید! یکی آن که «داند و نداند» که داناست؛ او فراموش‌کار است، یادش دهید! یکی آن است که «نداند و داند که نداند»، بیاموزیدش! و یکی آن است که «نداند و نداند که نداند»، او جاهل است، از او دور شوید!

اعتمادبه‌نفس حقیقی به آن معنا نیست که هیچ نگرانی ندارید، اعتمادبه‌نفس واقعی یعنی، ایمان به خود علی‌رغم ترس‌های‌تان!

انسان، موجودی است بین دو بی‌نهایت: - بی‌نهایت لجن! بی‌نهایت فرشته! - «دکتر علی شریعتی»

و «پیامبر اکرم (ص)» عاقل را چنین می‌انگارند: عاقل‌تر از همهٔ مردم کسی است که با مردم بیشتر مدارا می‌کند!

اگر در سر یک ملت، بذر دانش و آگاهی و اخلاق بکارید و آن‌ها را آبیاری کنید، حاصل‌خیز کنید و تربیت کنید. خواهید دید که دیگر نیازی به بریدن و به دار آویختن این سرهای نازنین نیست!

«رهی معیری» از مادر چنین یاد می‌کند: مهربان مادر، چو شاخ گُل مرا در سرای آب و گِل پرورده است می‌فشانم خون دل در پای او کو مرا با خون دل پرورده است

آگاهی از طریق خواندن به دست نمی‌آید. بلکه با اندیشیدن به آن‌چه خوانده‌ایم حاصل می‌شود!

پسرم! اگر می‌خواهی گرفتار دیکتاتور نشوی؛ فقط بخوان! بخوان! بخوان!

و «نیچه» با یک اخطار می‌گوید: آدم تنها، خیلی زود دست‌اش را در دست هر آن‌که با او روبه‌رو شود می‌گذارد!

یک کودک فرضی را در نظر بگیرید که در یک صحرا به دنیا می‌آید، غذای او چیست؟ اول، شیر - بعد، نان، عسل، گوشت و... یعنی زیباترین و لطیف‌ترین رُستنی‌ها را زنبور و گاو و گوسفند می‌خورند و بعد از انجام تغییرات در سیستم ارگانیزم آن‌ها به صورت مواد خوراکی تحویل او می‌دهند و بعد، این کودک چه چیزی تحویل طبیعت می‌دهد؟ مشخص است؛ «ادرار و مدفوع!»

گروهی درانتظارند تا پیشوایی ظهور کند تا آنان را به راه راست هدایت نماید، حال آن‌که پیشوایی مهم‌تر از عقل و خرد نیست!

«مهدی سهیلی» احساس رود را چنین می‌سراید: تو بینی رود را بر لب فغان‌هاست ندانی کاین فغان از هجر دریاست چو بر دریا رسد آرام گیرد چو عاشق کز نگارش کام گیرد ر

تمامِ ناتمامِ من، با تو تمام می‌شوم! درست مانند کودکی‌های دریا (رود)، وقتی به آغوش دریا می‌رسد!

چو عیب تن خویش داند کسی ز عیب کسان برنگوید بسی بی‌عیب کسی نیست اندر جهان چه در آشکارا چه اندر نهان

روح‌تان را مسئلت داریم!» - اگر جمع امتیازات شما از (۳۵ تا ۷۰) باشد: شما ذاتا فرد کنجکاوی هستید، اما تلاش می‌کنید که زیاد در کارهای دیگران دخالت نکنید اما گاهی نمی‌توانید این احساس را مدیریت و کنترل کنید و یک فضولی کوچک در امور خصوصی دیگران می‌کنید اما خوشبختانه این کار، مستمر و همیشگی نیست. یادتان باشد: زیاده‌روی در کنجکاوی تبدیل به فضولی

بگذشته گذشته، در پی آن مشتاب آینده نیامده، مشو زو در تاب اندر وسط گذشته و آینده حالی است اگر اهل حالی آن را دریاب

«ولتر» عبرت گرفتن از دیگران را نشانهٔ عقل می‌داند

و «پیامبر اکرم (ص)» در تفاوت بی‌خرد و باخرد می‌فرمایند: خرد کم، پرگویی در پی دارد و خرد کثیر، کم‌گویی!

و «ابوالعلا مُعری» با انتقاد از بی‌خردان می‌گوید: گروهی درانتظارند تا پیشوایی ظهور کند تا آنان را به راه راست هدایت نماید،

«دکارت» در مورد افراد عاقل به کنایه می‌گوید: در بین تمامی مردم، تنها عقل است که عادلانه تقسیم شده زیرا همه فکر می‌کنند که به اندازهٔ کافی عاقل هستند!