ذهن شما به دنبال چیزی می رود که به آن جذب می شود و بعد از آن، در چرخه ای از میل و رضایت گرفتار می شوید. تا وقتی که آن میل را رفع نکنیم، بی ثبات و ناآرام می مانیم. پس از رفع آن میل، دوباره، بی ثبات و ناآرام می شویم. مثل پاندول ساعتی می شویم که بین کمبود و شادی گذرا در نوسان است.