کتاب چهارراه پول‌سازی

برای من، سخت کار کردن و جان کندن برای پول نشانه‌ی هوش مالی بالا نیست. برای من هوش مالی به معنای آن است که از هیچ پول بسازیم و بخواهیم پول برایمان کار کند.

غصة فرصت‌های از دست رفتۀ زندگی را نخورید. شاید اکنون همان فرصتی، باشد که سالها انتظارش را کشیده‌اید.

برای موفقیت یاد بگیرید که بر ترس‌های خود غلبه کنید: اگر می‌خواهید موفق شوید باید به نگرانی‌هایتان پایان دهید و به نظرات و گفته‌های دیگران بی‌اهمیت باشید.

«کارهای من به دیگران مربوط نمی‌شود و کارهای آن‌ها به من. » هر کسی مصلحت خود را بهتر از دیگری می‌داند.

در طول سال‌های اخیر محققان مطالعاتی را آغاز کردند که نشان دهد چگونه بسیاری از افرادی که فقیر به دنیا آمده‌اند، ثروتمند شده‌اند. موارد زیر نتیجه‌ی تحقیقات آن‌ها بود: ۱- آن‌ها از برنامه‌ریزی بلند مدت خوبی استفاده کرده‌اند. ۲- آن‌ها معتقد بودند که بعد از هر شکست، پیروزی است. ۳- آن‌ها راه استفاده از توانایی‌هایشان را می‌دانستند. این گروه از افراد برای دست‌یابی به آن‌چه که آرزویش را داشتند، چیزهای زیادی را از دست دادند. اما از استفاده‌ی درست از توانایی‌هایشان دست برنداشتند و متوجه شدند برای موفقیت باید آن‌چه را که می‌دانند با آن‌چه که دارند، ترکیب کنند. آلبرت انیشتین نیز از جمع اعداد با یک‌دیگر در علم ریاضیات شگفت زده بود و می‌گفت اگر عملیات جمع در ریاضیات را درباره‌ی پول اعمال کنیم، تمام مشکلات حل می‌شوند.

پدر پولدار در این‌باره می‌گفت: عشق به پول، ریشه‌ی تمام بدی‌ها و پلیدی‌ها نیست، بلکه عمری برای پول کار کردن و جان کندن است که ریشه‌ی تمام پلیدی‌ها و بدبختی‌ها می‌شود. او می‌گفت: پلیدی‌ها و بدبختی‌ها همان قرض‌ها و بدهی‌های ما هستند که هرگز ما را راحت نمی‌گذارند.

به عبارت ساده‌تر یک کارفرما یا همان S کار خود را به تنهایی انجام می‌دهد و مدیر و کارمند خودش می‌باشد. اما یک تاجر یا B در تلاش است که با حضور دیگران به‌ویژه افراد با هوش و زرنگ کار خود را به پایان برساند و سیستمی طراحی می‌کند که بیشتر دیگران در آن ایفای نقش می‌کنند تا خودش

زمانی که کم سن و سال بودم، پدر پولدار کتابی به من داد که نامش «صابون سنگی» بود. آن کتاب در سال ۱۹۴۷ توسط مارسیابراون نوشته شده بود که در قفسه‌های بیش‌تر کتابفروشی‌ها به چشم می‌خورد.

اعضای گروه I در مقابل کار نکردن خود، پول زیادی به دست می‌آورند و در نهایت مالیات کم‌تری نیز می‌پردازند. پس چرا بسیاری از مردم به دنبال سرمایه‌گذاری نمی‌روند؟ جواب این سؤال در یک کلمه خلاصه می‌شود. «ریسک»

اگر بخواهید به شکل فیزیکی کار کنید، هرگز راضی نمی‌شوید، اما اگر بخواهید از فکر و ذهن خود استفاده کنید، در کوتاه مدت موفق می‌شوید.

پدر پولدار همیشه می‌گفت: حرف‌ها بهترین ابزار برای شروع هر کاری هستند. اگر می‌خواهی کنترل کسی را به دست بیاوری، فقط بنشین و به حرف‌هایش گوش بده. آن‌چه که تو نیاز داری بدانی، فقط در حرف‌های او نهفته است

مهم نیست که درآمد ماهیانه‌ی شما چقدر است، بلکه مطلب اصلی این است که چقدر از آن را می‌توانید پس‌انداز کنید تا آن برای شما کار کند. هر روز افراد زیادی را می‌بینیم که پول زیادی به دست می‌آورند اما تمامی آن را وارد ستون هزینه‌هایشان می‌کنند

نباید در خانه‌ی E خود بنشینیم و منتظر موقعیت‌های تصادفی باشیم تا به خانه‌ی I و یا B برویم.

آن‌ها در ذهن خود لیستی از چیزهایی که دوست دارند بخرند، آماده می‌کنند تا به محض بدست آوردن پول کافی آن‌ها را یک‌به‌یک بخرند و از فعالیت مورد علاقۀ آن‌ها گشتن در بازار‌ها و خرید کردن است. آن‌ها اغلب چیزهایی می‌خرند که اصلاً نیازی ندارند. آن‌ها همیشه با خود می‌گویند: الآن بهترین فرصت است اگر همین حالا آن را نخرم،

انسان آزاد آفریده شده است. او می‌تواند به هر چیزی وارد شود و بر آن چیره شود. اما به همان اندازه شکست پذیر است و می‌تواند به بردگی گرفته شود.

هر چه تعداد افرادی که به آن ها بدهکار هستی بیش‌تر باشد، فقیرتر خواهی شد و هر چه تعداد افرادی که به تو بدهکار هستند، بیش‌تر باشد، ثروتمندتر خواهی شد.

پول آن‌قدر مهم است که اگر نباشد، زنده نمی‌مانید تا بخواهید این‌طور حرف بزنید و شعار دهید.

دلیل این‌که می‌گویند یک کارفرما باید بسیار تلاش کند این است که مدیر و کارگر خودش است. هم باید به عنوان یک مدیر تلاش کند و هم یک کارگر.

گام اول: وقت آن است که به تجارت خود بیندیشید آیا تاکنون سخت کار کرده‌اید تا دیگران پولدار شوند؟

پدر که از پیشرفت‌های من خوشحال بود، می‌گفت: «از این به بعد هرگاه خواستی چیزی را یاد بگیری، خود را برای نگرانی و دلسردی آماده کن» حرف او بدین معنا بود که تمام افراد هنگام شروع کار جدید نگران هستند و پس از مدتی دلسرد می‌شوند و به خاطر ترس درون خود ترجیح می‌دهند که کار را رها کنند و خود را از هر دلهره و تشویشی آزاد کنند. امروزه خیلی از افراد هستند که تجربه را به ترس و نگرانی خود از شروع کار جدید می‌فروشند و هرگز به توانایی‌های خود پی نمی‌برند

«همسایه‌ی میلیونر» نوشته‌ی توماس استنلی

من این فصل را با توصیف شرایط بد و نابسامان مالی خود آغاز کردم و این‌که خانه و پولی نداشتیم که با آن‌ها به آرامش برسیم چون همیشه معتقد بودیم اگر پول خرج کنم، می‌توانم پول به‌دست آورم. اما اکنون دیگر چنین چیزی را باور ندارم

آن‌ها هرگز یک پنی هم خرج نمی‌کنند تا تحت آموزش قرار بگیرند. اما ترجیح می‌دهند حتی یک پنی هم که شده برای آینده‌ی فرزندان خود پس اندازه کنند.

. این جدول دارای چهار خانه یا ربع می‌باشد که چهار گروه از افراد را در خود جای می‌دهد. ‫E: کارمندان و کارگران ‫S: کارفرمایان ‫B: تاجران یا صاحبان تجارت. ‫I: سرمایه‌داران و سرمایه‌گذاران

هر چه شما بیش‌تر کار کنید و ساعات کاری خود را افزایش دهید، دولت از شما طلب مالیات بیش‌تری را می‌کند، چون می‌داند که درآمد شما افزایش یافته است. با این کار شما در قرض و بدهی بیش‌تری فرو می‌روید و گرفتارتر می‌شوید

که دارایی‌ها پاسخگوی تعهدات هستند و درآمدها پاسخگوی مخارج.

موفقیت و خوشبختی در پسِ خطراتی هستند که پیش رویتان می‌باشند. شاید برای کنار گذاشتن این خطرات نیاز باشد که از آرزوها، خواسته‌ و توقعات خود بگذرید و برای مدتی آن‌ها را فراموش کنید، اما چیزی را که در آخر به دست می‌آورید، بسیار با ارزش‌تر از آن‌هاست. آیا شما حاضرید که چنین قیمتی را برای دست‌یابی به خوشبختی بپردازید؟ یکی از پدرهایم چنین قیمتی را پرداخت و دیگری نپرداخت. همین تنها اختلاف میان آن‌ها بود.

۹۵ درصد مردم با چشم خود سرمایه‌گذاری می‌کنند و ۵ درصد باقی مانده با عقل خود. تو هم جزء همان ۵ درصد هستی. به همین دلیل است که از هر ۱۰ سرمایه‌گذار ۹ نفرشان شکست می‌خورند. مشکل اصلی آن‌ها این است که آرام آرام پول خود را از دست می‌دهند و اصلاً متوجه چنین موضوعی نمی‌شوند. آن‌ها با عواطف و احساسات خود با پول خود سرمایه‌گذاری می‌کنند تا با عقل و منطق‌شان.

«کارهای من به دیگران مربوط نمی‌شود و کارهای آن‌ها به من. »

گالیله نیز می‌گفت: شما هرگز نمی‌توانید چیزی را به کسی یاد بدهید. تنها می‌توانید او را راهنمایی کنید تا خود را پیدا کند.