کتاب به؛ شکوفه سیب

برای زنده ماندن باید به مُردن ادامه می‌دادیم

سربازها پیاده شدند به مقصد رسیده بود جنگ

شادی گنجشکی‌ست بر بام دل غم گربه‌ای بر لب دیوار

انگار می‌خواهد چیزی را از ریشه بیرون بیاورد این‌گونه که شانه‌هایش را تکان می‌دهد «هق‌هق»

پناه گرفته‌ام زیر سقف بغض تکیه داده‌ام به آه

کدام سنگین‌تر است فریادی که برکشیده کوه یا سکوتی که درافکنده دشت

نقش بازی نمی‌کند مرگ آن‌گونه که هر روز زندگی

همه‌چیز را سیاه می‌کند غم درست مثل سرما وقتی می‌رسد به شکوفۀ سیب

نه چیزی دیده نه چیزی شنیده می‌شود صدا پنجره‌ای‌ست بسته که بر آن غبار نشسته