بریده‌هایی از کتاب جادوی بزرگ

در مجموع، هنر تو حتماً نباید به‌درد سردبیران و ناشران یا حتی مخاطبانت بخورد. هنر تو به‌عنوان فعالیتی که روح و روانت را پاکسازی می‌کند و به تو انرژی و آرامش می‌دهد، مختص خودت است. اگر داستان‌هایی که در آنها کاوش می‌کنی کمکت کنند که با مشکلاتت کنار بیایی، اصلاً مهم نیست که جالب توجه یا مبتکرانه باشند یا نباشند. صدها نویسنده‌ای را در نظر بیاور که طی این پانصد سال همان طرح داستانیِ شکسپیر را دنبال کرده‌اند.

هنرت را با ذهنیت آدمی زبل و مکار دنبال کن، نه یک فداییِ مظلوم.

ببین وقتی فکری ذهنت را درگیر می‌کند و وِلِت نمی‌کند، چه احساسی داری. اگر همه‌جا سروکله‌اش پیدا شود و آرامش و خوابت را مختل کند، پس احتمالاً ایده‌ای عالی در دست داری. اجازه نده خرید روزانه، تلویزیون یا وظایفِ دیگر، ذهنت را از آن ایده منحرف کند. به خودت بستگی دارد که آن را بپذیری و به آن بپردازی.

هر قدر هم می‌ترسی مبادا شکست بخوری، به خودت اجازهٔ سازندگی و آفرینش بده. اطرافت پر از منبع الهام است و تو یک‌خروار استعداد داری

افراد خلاق با نیازِ به «جدی گرفته شدن» دست به گریبانند.