کتاب جادوهای همیشگی؛ جلد اول

با دیدن هزاران هزار کتاب سرش گیج رفت، انگار وارد رؤیا شده بود. هرگز فکرش را هم نمی‌کرد این‌همه کتاب در دنیا وجود داشته باشد، چه برسد به کتابخانهٔ محلهٔ خودشان.

جهان هیچ‌وقت برای ما به جای بهتری تبدیل نمی‌شه، مگر اینکه ما اون رو برای همه به جای بهتری تبدیل کنیم.

گاهی بزرگ‌ترین مشکلات زندگی ساده‌ترین جواب‌ها رو دارن.

اگه دنیای بهتری بخوایم، باید از دنیا بهتر باشیم.

آیندهٔ خوب با پشتکار در گذشته ساخته می‌شه. نباید اجازه بدیم شک و تردید جلوی پشتکار ما رو بگیره. چیزی که من پیشنهاد می‌دم قطعی نیست، آسون هم نیست، ولی ما باید دست‌کم تلاش کنیم. حتی اگه شکست بخوریم، آیندگانمون مجبور نیستن قدم‌هایی رو که ما به جلو برداشته‌ایم دوباره بردارن.»

چرا دنیا از گروهی که فقط می‌خوان دوست داشته بشن و پذیرفته بشن این‌قدر متنفره.

شاید بی‌خبری بهترین خبر بود.

«زمان پیچیده‌ترین وسیلهٔ جهانه. هم درده و هم درمان خیلی از مشکلات زندگی. زمان بیشتر زخم‌های ما رو درمان می‌کنه، ولی در آخر همه‌چیزمون رو می‌گیره. متأسفانه کم پیش می‌آد که زمان به نفع کسی عمل کنه. وقتمون یا خیلی کمه یا خیلی زیاد، ولی هیچ‌وقت اون‌قدر که دلمون می‌خواد یا نیاز داریم وقت نداریم. گاهی در زمانه‌ای متولد می‌شیم که کسی برامون ارزش قائل نیست و خیلی وقت‌ها اجازه می‌دیم این موقعیت‌ها روی خودمون هم تأثیر بذارن و باعث بشن که ما هم به خودمون بها ندیم.

هر چقدر کسی باهات بد تا کرد، هیچ‌وقت اجازه نده نفرت از کسی دل‌سوزی و رحم رو ازت بدزده. نبرد خوبی و بدی توی میدون جنگ رخ نمی‌ده، بلکه درون تک‌تک ما شروع می‌شه. اجازه نده خشمت برات تعیین کنه که کدوم طرفی هستی.»

طوری شیرازهٔ تک‌تک کتاب‌هایش را می‌بوسید و آن‌ها را به مادرش می‌داد که انگار با حیوان کوچک خانگی‌اش خداحافظی می‌کرد.

انتقام شمشیر دولبه‌ست؛ هر چی بیشتر بهش بچسبی، بیشتر خودت رو زخمی می‌کنی.»

زمان پیچیده‌ترین وسیلهٔ جهانه. هم درده و هم درمان خیلی از مشکلات زندگی. زمان بیشتر زخم‌های ما رو درمان می‌کنه، ولی در آخر همه‌چیزمون رو می‌گیره. متأسفانه کم پیش می‌آد که زمان به نفع کسی عمل کنه.

بی‌عدالتی در حق یه نفر ظلم در حق همه‌ست.»

من فکر می‌کنم زندگی پیچیده‌تر از اونه که بشه گفت سرنوشت همه از قبل تعیین شده.

اون‌هایی که سعی می‌کنن به ما صدمه بزنن و ازمون متنفر باشن، اون‌قدر از عشق محروم بوده‌ان که فکر می‌کنن تنها راه پر کردن خلأ توی قلبشون اینه که توی قلب دیگران رو خالی کنن.

تقدیم به همهٔ آدم‌های شجاعی که شهامت داشتند خودشان باشند، آن هم در زمانه‌ای که هیچ‌کس آنان را قبول نداشت.

«همهٔ این‌ها تقصیر شماست! اگه دنیایی ساخته بودین که با همه به تساوی رفتار می‌کرد، اگه برای تفاوت‌های مردم ارزش قائل می‌شدین، اگه توی جامعه‌تون توانایی‌های مردم رو تشخیص می‌دادین، اون‌وقت نیازی به این حرف‌ها نبود! ولی شما در مسند قضاوتتون نفرت، تبعیض و سرکوب رو رواج دادین و با این کارتون باعث شدین ملکهٔ برفی متولد بشه! شما باعث‌وبانی سرمای وجود اون هستین! حالا اگه انتظار دارین که ما مشکلی رو که خودتون درست کرده‌این حل کنیم، باید خواسته‌های ما رو برآورده کنین. اگه مخالفین، بهتون توصیه می‌کنم که از الان به فکر خرید کت و لباس باشین، آقایون، چون حالاحالاها باید با زمستون سر کنین.»

هیچ‌وقت اجازه نده نفرت از کسی دل‌سوزی و رحم رو ازت بدزده. نبرد خوبی و بدی توی میدون جنگ رخ نمی‌ده، بلکه درون تک‌تک ما شروع می‌شه.

«چون اگه دنیای بهتری بخوایم، باید از دنیا بهتر باشیم.

«کل جادو به چهار شاخه تقسیم می‌شه: بهتر کردن، درمان، خلق و تخیل.

«گاهی آدم‌های خوب به دلایل درست کارهای بدی انجام می‌دن.»

فهمید نمی‌تواند درد او را با حرف زدن تسکین بدهد، ولی شاید می‌توانست چیزی بسازد.

باید ایرادهات رو با آغوش باز بپذیری و از اشتباه‌هات درس بگیری.

«من تصمیم نمی‌گیرم. هر تکه زغال‌سنگ ویژگی‌ها و انرژی خاص خودش رو داره. من فقط جواهر درونش رو پیدا می‌کنم و اون رو بیرون می‌کشم.» بریستال گفت: «چه جالب. پس تو با زغال‌سنگ‌ها دقیقاً همون کاری رو می‌کنی که مادام ودربری می‌خواد با ما بکنه.»

«به اون همه مدتی فکر کن که با نفرت از خودت گذروندی! به اون روزهایی فکر کن که می‌ترسیدی رازت فاش بشه! به آدم‌هایی فکر کن که بهت می‌گفتن نباید چیزی باشی که هستی! به این فکر کن که چقدر دلت می‌خواست عوض بشی!»

ما با کمک همدیگه می‌تونیم جامعه‌ای بسازیم که توش همهٔ مخلوقات حق زندگی دارن و به اون‌ها کمک کنیم بتونن از همهٔ توانایی‌هاشون استفاده کنن...

آن‌قدر درمانده شده بود که نفسش به‌سختی بالا می‌آمد. کبوترهای اطراف مجسمهٔ چمپیون را کیش کرد و لب حوض نشست تا نفسش جا بیاید. نفس‌زنان گفت: «دیگه نمی‌تونم... همه‌ش به خودم می‌گم همه‌چیز درست می‌شه، ولی اوضاع فقط بدتر و بدتر می‌شه... اگه قراره زندگی فقط پر از ناامیدی باشه، کاش اصلاً به دنیا نمی‌اومدم... کاش می‌شد به ابر تبدیل بشم و پرواز کنم به اون دورها...»

. جادو گناه دست بردن در طبیعته! هیچ‌کس جز خود خدا حق نداره جهان زیبای اون رو دست‌کاری کنه!

جهان هیچ‌وقت برای ما به جای بهتری تبدیل نمی‌شه، مگر اینکه ما اون رو برای همه به جای بهتری تبدیل کنیم. بااین‌که چالش‌های زیادی در انتظارمونه، بااین‌که هنوز مجبوریم دل خیلی‌ها رو نرم کنیم، نباید بذاریم نفرت از کسی دل‌سوزی و رحم رو از ما بدزده یا انگیزه‌مون رو برای طی کردن مسیر کم کنه.» بریستال ادامه داد: «واقعیت اینه که مبارزه همیشه هست. همیشه پل‌هایی هست که باید ازشون عبور کرد و همیشه سنگ‌هایی هست که باید از سر راه برداشت. ولی هرگز نباید فرصت لذت بردن از خوشی‌های عمرمون رو هدر بدیم.

«چون اگه دنیای بهتری بخوایم، باید از دنیا بهتر باشیم.