بریده‌هایی از کتاب درباره گراماتولوژی

بنابراین اصل اختیاری بودنِ نشانه به‌طور غیرمستقیم اما قطعی و فسخ‌ناپذیر این کار سوسور را که نوشتار را به تاریکیِ بیرونِ زبان می‌راند به چالش می‌کشد. این اصل به‌خوبی قراردادی بودنِ رابطه‌ی میان آوا - واحد‌ها [واج‌ها] و نویسه‌ها [وات‌ها] را توضیح می‌دهد (در نوشتار آوایی میان واج، دال - مدلول؛ و وات، دالِ محض)، اما این‌که وات‌ها «تصویرِ» واج‌ها باشند را منع می‌کند