بریده‌هایی از کتاب انقلاب

تنها نشان فرانسوی بودن داشتن مدارک شناسایی نیست. خارجی های بسیاری را می شناسم که در فرانسه زندگی نکردند بلکه به واسطۀ عشقی که به مردم فرانسه دارند به یک فرانسوی تبدیل شدند.

این سال های یادگیری بود که این اعتقاد راسخ را یافتم که هیچ چیز باارزش تر از آزادی برای انتخاب آیندۀ خود، دنبال کردن مأموریتی که انسان خود آن را تعیین کرده باشد و تحقق استعدادها و قابلیت ها، هرچه ماهیت آن باشد نیست.

در واقع حرفه و انرژی و فداکاری آن ها به صورت روزانه با سستی روانی و کمبود انگیزه در تضاد است که باید ریشه کن شود.

جامعۀ فرانسه سرشار از سرزندگی است؛ پاریس، بخش های بزرگ دولتی، دانشگاه های برتر و شرکت های بزرگ. پس آن سرزندگی تنها از کانال های سنتی گرفته نشده است. این سرزندگی همچنین، احتمالاً حتی با شدت بیشتر، از محله های محروم، از فرانسۀ روستایی، از جوانان، از مقامات محلی و از کسب و کارهای کوچک نشئت می گیرد. انرژی کشور ما بخت خوب ماست.

آنچه فرانسه را متحد نگه می دارد هم ناشی از پذیرش و هم رد کردن است: پذیرش خاستگاه ها و مقدرات مختلف و رد کردن جبرگرایی .عزم و ارادۀ ما برای فراهم کردن استقلال برای همه و ارائۀ جایگاهی برای هر زن و مرد در جامعه از این نقطه نظر نشئت می گیرد.