کتاب کوری

واقعا این حرف درست است که بدترین نوع کوری آن است که کسی نخواهد ببیند.

کوری زندگی در دنیایی است که امید در آن از جایگاهی برخوردار نیست.

آدم‌ها همیشه به عهد خود وفادار نمی‌مانند، بلکه بعضی وقت‌ها به دلیل ضعف و گاهی هم به دلیل رسیدن به یک قدرت برتر، عهد خود را می‌شکنند.

این خیلی احمقانه به‌نظر می‌رسید که علت مرگ کسی را سؤال کنند، چون با سپری شدن زمان علت مرگ از یادها می‌رود و فقط چند واژه باقی می‌ماند: "او از دنیا رفت!"

"امروز امروز است و فردا هم فرداست. من مسئول امروز هستم، نه فردایی که کور خواهم شد. مسئولیت یعنی این‌که من می‌بینم آن هم زمانی‌که دیگران قادر به دیدن نیستند."

وجدان به معنی چیزی است که اکثر آدم‌های نادان و جاهل تابع آن نیستند و حتی اغلب آن‌ها آن را زیر پای خود له می‌کنند.

"اگر قادر نیستیم مثل بقیهٔ افراد زندگی کنیم، حداقل بکوشیم که مثل حیوانات زندگی نکنیم."

من در کل عمرم به چشم‌های مردم نگاه کرده‌ام. چشم تنها عضو بدن انسان است که ممکن است هنوز روح در آن باشد و اگر این چشم‌ها نباشند..."

این همان مفهوم کوری است. کوری زندگی در دنیایی است که امید در آن از جایگاهی برخوردار نیست.

در راه سخت بالا رفتن و صعود کردن، این‌که بخواهی نجیب باشی موانع زیادی بر سر راهت قرار می‌گیرد.

اگر قرار باشد به‌خاطر هر خواسته‌ای تن به ذلت و خواری بدهیم، زندگی مفهوم حقیقی خودش را از دست خواهد داد."

برای آن‌که بتوانی به جایی که دوست داری برسی، همه‌چیز بستگی به جایی دارد که در آن‌جا هستی.

"اگر قادر نیستیم مثل بقیهٔ افراد زندگی کنیم، حداقل بکوشیم که مثل حیوانات زندگی نکنیم."

مرتب زیر لب زمزمه می‌کرد: "خدا کند باران قطع نشود."

ولی جهان به‌گونه‌ای است که جهت دستیابی به مقصود، احتیاج داریم که بعضی اوقات واقعیت را دروغ جلوه دهیم.

ـ "همیشه دعوا وجود دارد، کم یا زیاد، و اصلاً دعوا خودش نوعی کوری محسوب می‌شود!"

کور بودن مساوی مردن نیست." ـ "آری، ولی مردن با کوری برابر است!"

"دیروز قادر به دیدن بودیم و امروز نیستیم، امروز نمی‌بینیم و فردا دوباره خواهیم دید."

اگر نتواند کسی را نجات دهد این همان مفهوم کوری است. کوری زندگی در دنیایی است که امید در آن از جایگاهی برخوردار نیست.

ما همه از موقع تولد می‌دانیم که یک روز مرگ به سراغمان می‌آید." ـ "درسته. به مفهوم دیگر انگار همهٔ ما مرده به دنیا آمده‌ایم!"

اگر روزی بفهمیم که برای کسی مفید نیستیم باید این‌قدر شجاعت داشته باشیم که بتوانیم جهان را ترک کنیم.

"صبر کام دل را برمی‌آورد."

دختری که عینک دودی داشت، گفت: "ولی من دلم می‌خواهد ببینم." دکتر گفت: "ولی این دلیلی برای دیدن نمی‌شود. فقط فرقش این است که نمی‌خواهی از بقیه کورتر باشی!"

از این‌که این‌گونه با واژه‌ها بازی می‌کرد، لذت زیادی برده بود

به شکل حقیقی در این دنیا هیچ چیزی به ما تعلق ندارد و این خود یک حقیقت آشکار بود.

حتی در بدترین شرایط هم می‌توان چیزی پیدا کرد که به‌وسیلهٔ آن غم و دردها قابل‌تحمل باشند.

آن‌چیزی که در هیچ شرایطی عوض نمی‌شود این است که عده‌ای از بدبختی بقیه سؤاستفاده می‌کنند،

بودیم." همسر مردی که پیش از همه به کوری مبتلا شده بود، گفت: "ولی شما هیچ‌وقت این‌قدر که الآن خوشگل هستید، نبودید!" بله، لغات این‌گونه هستند، می‌فریبند و ر

بودیم." همسر مردی که پیش از همه به کوری مبتلا شده بود، گفت: "ولی شما هیچ‌وقت این‌قدر که الآن خوشگل هستید، نبودید!" بله، لغات این‌گونه هستند، می‌فریبند و ر

"ما به‌قدری از مرگ هراس داریم که همیشه می‌کوشیم تا مرده‌ها را مورد عفو قرار دهیم، انگار قصد داریم دیگران هم وقتی نوبت مرگ ما شد، ما را عفو کنند."