بریده‌هایی از کتاب یکی پس از دیگری

اکنون می‌خوابم دعا می‌کنم خداوند روحم را در آرامش نگه دارد. اگر روزی دیگر زنده ماندم از خداوند می‌خواهم که هدایتم کند آمین!

شرایط سخت چهرهٔ حقیقی آدم‌ها را نشان می‌دهد.

گاهی فکر می‌کنم ارزشش را دارد. همه‌چیز را از دست بدهی تا از شرِ بعضی چیزها خلاص شوی.

بهتر است آدم یک‌چیزهایی را نداند.

«دو نفر نمی‌تونن یه راز رو نگه دارن؛ مگه اینکه یکی از اون‌ها بمیره! این حقیقته. من همیشه تنها کار می‌کنم.»

این سفر بدترین تجربهٔ زندگی‌ام بود، اما فکر کنم قرار است زندگی مشترکم را نجات بدهد. البته اگر زنده به خانه برگردیم

راست است که می‌گویند شرایط سخت چهرهٔ حقیقی آدم‌ها را نشان می‌دهد.

گاهی فکر می‌کنم ارزشش را دارد. همه‌چیز را از دست بدهی تا از شرِ بعضی چیزها خلاص شوی.

باورم نمی‌شود تا مُردن پیش رفتم تا به واقعیتِ یک موضوع برسم.

می‌توانیم باهم باشیم، زندگی می‌کنیم. می‌دانیم تا ابد هم ادامه ندارد، اما فعلاً از آن لذت می‌بریم.

«در جنگلی زردْفام دو راه از هم جدا می‌شدند. آری... من راهی... را در پیش گرفتم که رهگذر کمتری داشت و تمامیِ تفاوت در همین بود.»

«دو نفر نمی‌تونن یه راز رو نگه دارن؛ مگه اینکه یکی از اون‌ها بمیره! این حقیقته. من همیشه تنها کار می‌کنم.»

مادرم یک زن مذهبی بود. تا جایی‌که می‌دانم، انسان و شیطان روز ششم آفریده شدند. شیطان؛ همان ماری است که آدم و حوا را مجاب کرد میوهٔ درخت ممنوعه را بخورند و باعث شد که از بهشت عدن رانده شوند. به‌همین‌خاطر، عدد شش عامل ضعف و نابودی انسان و شیطان است. در کتاب مکاشفهٔ یوحنا آمده که عدد ۶۶۶ عدد شیطان است. فرمان ششم انجیل هم این است: قتل نکن! درهرصورت، شش عدد خوبی نیست.

گاهی فکر می‌کنم ارزشش را دارد. همه‌چیز را از دست بدهی تا از شرِ بعضی چیزها خلاص شوی.

«هنوز هم نمی‌فهمم اینکه آدم چند ساعت بی‌حرکت کنار دریاچه بشینه تا ماهی بگیره، کجاش هیجان داره! خیلی هم کسل‌کننده‌ست.»

خیلی خوب است که آدم بچه باشد؛ در یک‌لحظه با یک غِلغِلک همهٔ ناراحتی‌هایش را فراموش می‌کند.

چقدر راحت عمر آدم تمام می‌شود

«دو نفر نمی‌تونن یه راز رو نگه دارن؛ مگه اینکه یکی از اون‌ها بمیره!

چقدر راحت عمر آدم تمام می‌شود.

بالاخره آن‌ها هم به آنچه لیاقتش را دارند، می‌رسند.

شرایط سخت چهرهٔ حقیقی آدم‌ها را نشان می‌دهد.

هیچ‌وقت از این جنگل بیرون نمی‌رویم. آب تمیزِ آشامیدنی نداریم. مجبور می‌شویم حشره بخوریم. دیگر بچه‌هایم را نمی‌بینم. اینجا توی جنگل می‌میریم و جسدمان را حیوان‌های جنگل می‌خورند.

بهتر است آدم یک‌چیزهایی را نداند.

بدون لیوان از شیشه شیر می‌خورد (نمی‌دانم چرا اغلبِ مردها این کار را می‌کنند)

راست است که می‌گویند شرایط سخت چهرهٔ حقیقی آدم‌ها را نشان می‌دهد.

می‌دانم هرکدام از این شش نفر رازی دارند که دوست ندارند بقیه از آن خبردار شوند. من رازم را برملا می‌کنم: در پایان این هفته از این جمع یک نفر زنده به خانه برمی‌گردد.

چطور تااین‌حد اشتباه کردم؟ باورم نمی‌شود تا مُردن پیش رفتم تا به واقعیتِ یک موضوع برسم.

راست است که می‌گویند شرایط سخت چهرهٔ حقیقی آدم‌ها را نشان می‌دهد.

دوستت دارم. نوک زبانم است، اما به زبان نیاوردم.

بهتر است آدم یک‌چیزهایی را نداند.