کتاب فهرست مهمانان

اگر واقعاً عاشق کسی باشید، واقعاً کاری انجام نمی‌دهید که اذیت شود.

یک جایی در اعماق وجودم صدایی می‌شنوم؛ صدای درد کشیدن. فکر می‌کنم ممکن است گریه‌ام بگیرد. «ما باید تاوان کاری رو که کردیم، پس بدیم.»

گاهی کوچک‌ترین جریان‌ها قوی‌ترینِ آن‌هاست.

اگر من نمی‌دانستم چه چیزی می‌خواهم و چگونه باید آن را به دست بیاورم، هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسیدم. باید یاد می‌گرفتم که چگونه راهم را پیدا کنم

درحالی‌که من همیشه حس کرده‌ام، نمی‌دانم، انگار سزاوار خوش‌حال بودن نیستم.

نوعی خونسردی و نچسبیِ خاصی در او وجود دارد که گمان می‌کنم شاید بعضی‌ها دوست ندارند، اما من آن را ترجیح می‌دهم. وقتی برای انجام کاری به کسی پول می‌دهم، دوست ندارم او وانمود کند که بهترین دوستِ من است.

فکرم به‌سراغ سلول زندانی می‌رود که در انتظارم است؛ اما وقتی دربارهٔ آن فکر می‌کنم، می‌بینم از صبح روزی که مَد بالا آمد، توی زندان بوده‌ام! و شاید انگار این عدالت است که گریبانم را گرفته؛ به‌خاطر کارِ وحشتناکی که کردیم...

گاهی کوچک‌ترین جریان‌ها قوی‌ترینِ آن‌هاست.

تو باید برای ادامهٔ زندگی، بهترین کارهای دنیا رو انجام بدی

زندگی کثیف است؛‌ همهٔ ما این را می‌دانیم. چیزهای وحشتناکی اتفاق می‌افتد

زندگی فقط مجموعه‌ای از یکسری روزهاست. شما نمی‌توانید بیشتر از یک روز را کنترل کنید؛ اما یک روز را چرا. بیست‌وچهار ساعت درمان‌کردنی است. مراسمِ روز ازدواج بستهٔ کوچک و مرتبی از زمان است که من می‌توانم از آن یک‌چیزِ کامل و ناب برای گرامیداشت یک‌عمر درست کنم؛ یک‌دانه مروارید از گردنبندی پاره‌شده و ازهم‌گسیخته.

اگر واقعاً عاشق کسی باشید، واقعاً کاری انجام نمی‌دهید که اذیت شود.

شما نمی‌توانید بیشتر از یک روز را کنترل کنید؛ اما یک روز را چرا. بیست‌وچهار ساعت درمان‌کردنی است.

با استقبال از ظرافت تاریکی، قدم به درون شب می‌گذارم و سیاهی مخملی‌اش من را در خود فرو می‌برد.

گاهی کوچک‌ترین جریان‌ها قوی‌ترینِ آن‌هاست.

زندگی کثیف است؛‌ همهٔ ما این را می‌دانیم.

عشقی که نوجوان‌ها فکر می‌کنن اتفاق افتاده، درست زمانیه که لبریز از هورمونَن.

عشقی که نوجوان‌ها فکر می‌کنن اتفاق افتاده، درست زمانیه که لبریز از هورمونَن.

گاهی کوچک‌ترین جریان‌ها قوی‌ترینِ آن‌هاست.