خبر خوب این است که فرایند پیری با جنبههای مثبتی همراه است. سالخوردگان در مقایسه با جوانترها احساس بهزیستی بیشتر و احساسات منفی کمتری را گزارش میدهند. این احساس بهزیستی تا آستانهی دههی هفتم زندگی افزایش مییابد، سپس، به تدریج کاهش مییابد، با این حال همچنان در نودسالگی بیشتر از بیستسالگی است. هر چقدر هم که دوران نوجوانی و بلوغ جوانی را کمال مطلوب بدانیم، مسنترها رضایت بیشتر و اضطراب یا هراس کمتری دارند و از مرگ کمتر میترسند و احتمالاً بیشتر از جوانان جنبههای مثبت هر رویداد را میبینند و جنبههای منفی را میپذیرند.