کتاب بزرگ ترین راز

«لحظه‌ای که مشکلاتتان را بپذیرید، درها گشوده می‌شوند.» مولانا

«اگر فکر می‌کنید که شما جسم و ذهن هستید، این «شما» می‌میرد! وقتی دریابید که شما آگاهی هستید و هرگز متولد نشده‌اید و از بین نمی‌روید، ترس از مرگ اذیتتان نخواهد کرد. در واقع، این مرگِ مرگ است.»

افکارمان در واقع سر و صداهای ذهن هستند و واقعیت نیستند

«اگر به آن فکر نکنی، چه مشکلی دارد؟»، یکی از ساده‌ترین و عمیق‌ترین سخنان است.

برای حل مشکل باید تمرکز را از روی آن بردارید.

برای اینکه احساس مثبتی داشته باشید نیاز به هیچ تلاشی ندارید. تنها کاری که باید بکنید، رها کردن احساسات بد است؛ پس از آن به صورت طبیعی حس شاد و واقعاً خوبی خواهید داشت.

«افکار شادی را سرکوب می‌کنند.»

تمام این کائنات را خودتان ساخته‌اید. تمام این کائنات چیزی جز مخلوطی از افکار خودتان نیست.»

استاد من راه ساده‌ای را برای فکر کردن به آن پیشنهاد می‌دهد. ذهن ما مانند عدسی‌های دوربین عمل می‌کند. ذهن قابلیت بزرگنمایی خودکار دارد و توجهمان را به چیزهایی با جزئیات جلب می‌کند؛ همان‌طور که برای عکاسی از نمای نزدیک با دوربین، بزرگ‌نمایی می‌کنیم. بیشتر اوقات ذهن در حالت بزرگ‌نمایی قرار دارد و ما دنیا را با تمرکز می‌بینیم که باعث می‌شود دیدی بسته و تحریف‌شده به دنیا داشته باشیم. اما وقتی می‌خواهید از یک منطقه بزرگ و وسیع تصویربرداری کنید، تا جایی که ممکن است بزرگ‌نمایی را کاهش می‌دهید تا دید وسیعی داشته باشید. به همین شکل، اگر دامنه توجهتان را گسترده کنید تا روی جزئیات تمرکز نداشته باشید، آگاهی نمایان می‌شود

اولین قدم به آزادی این است که متوجه شویم افکارمان زندگی‌مان را می‌سازند. به هرچیزی که فکر کنید، همان چیز ظاهر می‌شود.

«زمان گذشته از خاطره و آینده از تصور ساخته شده است. هیچ‌کدام خارج از محدوده تفکر، جایی ندارند.»

جای اینکه باور کنید این افکار حقیقت هستند، آگاه باشید که آن‌ها فقط افکاری شکننده و پر از ایراد هستند. این‌ها داستان‌هایی ساختگی هستند. اما اگر باورشان کنید، تبدیل به واقعیت می‌شوند.

«افکار و احساسات مثل قطاری هستند که وارد یک ایستگاه می‌شود و بعد آن را ترک می‌کند؛ مثل ایستگاه راه آهن باشید، نه مثل یک مسافر.»

وقتی شاد هستم، مشکلات مثل مورچه و وقتی ناامید هستم، کوچک‌ترین مشکلات مانند کوه هستند.

قطعا شما یک جسم و یک ذهن را تجربه می‌کنید، همچنین یک فرد بودن را تجربه می‌کنید. اما در واقع این‌ها کمترین بخش شما هستند و درنهایت شما نیستند، چون وقتی به پایان برسند، شما به پایان نمی‌رسید.

معلمان معنوی به ما می‌گویند «بیدار شو». منظورشان این است که از این خیال بیدار شوید و متوجه شوید همه این‌ها یک رویا است. وقتی بیدار شده و حقیقت را می‌بینیم، کشف می‌کنیم هیچ‌کس هرگز آسیب ندیده و هیچ‌کس هرگز نمرده است. دقیقا مثل زمانی که بعد از یک کابوس، وحشت زده از خواب بیدار می‌شوید و با آسودگی متوجه می‌شوید که در واقع هیچ‌کس آسیب ندیده و هیچ اتفاق بدی رخ نداده است و فقط یک خواب و خیال بوده است.

انتظار نداشته باشید افراد، شرایط و رویدادها تغییر کنند تا شما احساس بهتری داشته باشید، زیرا هیچ‌کدام از آن‌ها هرگز تغییر نخواهند کرد. اگر منتظر باشید تا دنیا مطابق با انتظارات و خواسته‌های شما تغییر کند هرگز شاد نخواهید بود. اینکه احساس خود را در هرلحظه تغییر دهید یک کار درونی است.

«می‌توانید در شرایط کاملاً آرام، در عذاب باشید و می‌توانید در شرایط خطرناک و پر از مزاحم و احساسات منفی، در آرامش کامل باشید.

«هرزمان که رنج می‌کشید، بدانید که رنج شما در یک جمله خلاصه شده است: «این را نمی‌خواهم.» به بیان دیگر ما به یک فکر بی‌اساس و غیرواقعی اجازه می‌دهیم شادی را از ما بگیرد.»

«افکار تا زمانی که باورشان نکنیم، بی‌خطر هستند.»

«مثل درخت باشید و اجازه دهید برگ‌های مرده بیفتند.»

می‌توانیم بگوییم که این شخصیت خیالی دقیقا مثل یک شخصیت سینمایی است. می‌دانیم که بازیگری که این شخصیت را بازی می‌کند وجود دارد، اما آیا شخصیت داخل فیلم می‌داند که بازیگر وجود دارد؟ نه، شخصیت داخل فیلم خیالی است

تلاش برای دیدن حقیقت با ذهن مثل تلاش برای دیدن چیزی با چشم‌بند است. باید چشم‌بند را کنار بگذارید تا بتوانید ببینید، همان‌طور که باید ذهن را کنار بگذارید تا خود واقعی‌تان را ببینید.

این زندگی یک رویا است؛ داریم خواب می‌بینیم، ما فردی هستیم که قانع شده در دنیایی واقعی زندگی می‌کند. متوجه نمی‌شویم که تمام این‌ها یک خواب است. تمام دنیا همان‌طور که اکنون دیده می‌شود چیزی جز یک خیال باطل نیست و نبوده است.

«اکثر مردم، حتی با وجود اینکه نمی‌دانند، خواب هستند. خواب متولد شدند، خواب زندگی کردند، در خواب‌شان ازدواج کردند، صاحب فرزند شدند و در خواب نیز می‌میرند و هرگز بیدار نمی‌شوند. آن‌ها مکانیکی و از روی عادت زندگی می‌کنند

«هیچ‌چیز خوب یا بدی وجود ندارد. تفکر چیزهای خوب یا بد را می‌سازد.»

کسی که خشمگین، صدمه‌دیده، نگران، عصبی یا ناامید می‌شود، واقعاً شما نیستید؛ ذهن شما است. - یکی از بزرگ‌ترین دروغ‌هایی که ذهن ما را به باور آن مجاب کرده، این است که ما جسم و ذهن هستیم.

«ما تمام کائنات را می‌سازیم و بعد فراموش می‌کنیم که خودمان این کار را کرده‌ایم. می‌گوییم که واقعی است و از ما جدا است ولی همه آن‌ها فقط یک تصویر در ذهن ما هستند. ذهنتان را بخوابانید تا دنیایی وجود نداشته باشد. از خواب بیدار نشوید تا دیگر دنیایی وجود نداشته باشد، اما شما وجود دارید.

تصاویر دنیا و تجربه کردن آن‌ها به وسیله احساسات، مثل خواب دیدن است. محتوای خواب و تجربیات شما در خواب، تماما ساخته ذهن هستند و تجربیات شما وقتی بیدار هستید هم کاملاً توسط ذهن ساخته می‌شوند

«وجود بی‌نهایت، نگران هیچ فاجعه‌ای در دنیا نیست چون هیچ‌چیز نمی‌تواند روی آن اثر بگذارد.»