بریده‌هایی از کتاب خلاقیت و گنج درون

فاصله بین شما و اهداف شما در زندگی صد قدم است، ۹۹ قدم آن باید در ذهن شما برداشته شود و یک‌قدم در دنیای بیرون.

فکر یک هنرمند مانند پرنده است که دو بال دارد. بال اول: اعتمادبه‌نفس و باوری که به خودش دارد. بال دوم: روح و روان و روحیه هنرمند. یعنی اگر یک هنرمند احساس امیدوارانه داشته باشد، در او اندیشه‌های خلاقانه شکل می‌گیرد. و همچنین «باور» که کلید اصلی ذهن هنرمند می‌باشد.

در جهان هستی دو نوع قانونمندی وجود دارد: یکی قانون دودوتا چهارتا و قانون دیگری این است که از در و دیوار برایت می‌ریزد.

ضمیر ناخودآگاه در وجود یک هنرمند دفتر نمایندگی قدرت خدای رحمان است. خداوند چه نوع قدرت‌هایی دارد؟ اگر خدای رحمان آفریننده است، شُمای هنرمند هم آفریننده هستید. اگر خداوند خلاق است شما هم خلاق هستی، یعنی می‌توانی باشی. اگر خداوند رحمان است شما هم رحمانی و از دانش خود به همه می‌دهی و....

کیفیت هنر و زندگی شُمای هنرمند، به کیفیت سؤالاتی است که از خودت می‌پرسی

خیلی جالب است بدانید ما به‌طور اتوماتیک خودآگاه یا ناخودآگاه در طول شبانه‌روز در حال ارزیابی و سؤال در زندگی خودمان هستیم. مثلاً: بعضی از هنرمندان از خودشان سؤال می‌کنند که چرا من این‌قدر بدبختم؟ هنرمند دیگری می‌پرسد چرا من این‌قدر خوشبختم؟ نفس این سؤال ... الله‌اکبر!، چه می‌کند سؤال در دنیای هنرمند.

انسان به‌طورمعمول از زاویه مشخص به پیرامون خود نگاه می‌کند. تغییر در موضع دید آشنایی‌زدایی شکل گرفته است.

دقیقاً به همین دلیل است که گفته می‌شود: «هیچ انسان غیر خلاقی وجود ندارد، تنها افرادی خلاقیت ندارند، که هدف مشخصی ندارند، این افراد بدترین‌ها را خواهان‌اند».