کتاب و من فقط نگاه می کنم

پدر خواب است و حوصلهٔ خواب دیدن ندارد مادر وان یکاد می‌خواند من وُ تو گل‌های دامنش را چنگ می‌زنیم و تا صبح صد بار پناهگاه عروسک‌هایمان را عوض می‌کنیم پدر بیدار می‌شود انگار هنوز خواب است حرف‌های مادر را در چای هم می‌زند تلخ، سر می‌کشد