کتاب ظاهر خود را دوست داشته باشیم

هرکس ایرادی هر چند خیلی جزئی در ظاهر دارد و گهگاه به آن فکر می‌کند؛ اما فرق افراد نگران این است که بر آن تمرکز می‌کنند و آن را خیلی مهم می‌دانند درحالی‌که دیگران آن را نادیده می‌گیرند.

آنچه باعث غم و اضطراب شما می‌شود موقعیت‌ها نیستند، بلکه تفسیری است که شما از آن موقعیت‌ها دارید.

ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که به تصویر حساس است و کمال فیزیکی را می‌ستاید.

اگر شما پیام‌های صنعت زیبایی را باور داشته باشید، برای زیبا کردن خود اضطراب شدیدی را متحمل می‌شوید و اگر نخواهید این پیام‌ها را دنبال کنید، احساس تنبلی و زشتی می‌کنید

زندگی میدان مسابقه نیست، عرصه لذت بردن است.

شاید باورش برای شما مشکل باشد، اما افراد زیبایی که در مجله‌ها و تلویزیون می‌بینید واقعآ وجود ندارند.

همان‌طور که دیدیم، عده‌ای از افرادی که تصویر بدنی مثبتی ندارند از حضور در برخی مکان‌ها یا موقعیت‌ها خودداری می‌کنند، اما عده‌ای دیگر به راهکاری ظریف‌تر روی می‌آورند؛ به‌این‌صورت که زیر نور زیاد و روشن نمی‌نشینند.

در یکی از فروشگاه‌های زنجیره‌ای لوازم آرایش به گردن عروسکی این نوشته آویخته شده بود: «سه میلیارد زن وجود دارند که شبیه به سوپرمدل‌ها نیستند و فقط هشت نفر این شباهت را دارند.»

درواقع، هیچ فرد زیبایی وجود ندارد که زیباتر از او وجود نداشته باشد.

وقتی شخصی تصویر بدنی منفی دارد، معمولا احساسی که به ظاهرش پیدا می‌کند زندگی او را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد؛ مثلا از حضور در موقعیت‌های اجتماعی احساس شرم می‌کند. ممکن است از ملاقات با بعضی افراد یا سر زدن به بعضی مکان‌ها خودداری کند و این امر به‌خودی‌خود مسئله‌ساز است، زیرا شخص فرصت لذت بردن را از دست می‌دهد.

میل به زیباتر شدن امر تازه‌ای نیست؛ اما این روزها در فیلم‌ها، تلویزیون و به تازگی در اینترنت از ما خواسته می‌شود که در این مسیر بیش‌ازحد افراط کنیم، تا جایی که گاه خطرناک هم می‌شود. وقتی به هر طرف که رو می‌کنیم تعداد معدودی اشخاص خوش چهره را به‌کرات و روش‌های گوناگون به ما نشان می‌دهند و این تصور غلط را القا می‌کنند که میلیون‌ها زن و مرد کامل و بی‌نقص مانند این افراد وجود دارند، عجیب نیست که برداشت ما از چیزهای طبیعی تغییر کند.

این درون شماست که نیاز به توجه دارد، نه بیرون شما.

سعی کنید در زمان حال زندگی کنید. هدف از زندگی خلق لذت و معناست نه حسرت گذشته را خوردن.

سلامت روان نه یک رویداد واحد، بلکه یک جریان است.

اگر شما هم دچار این روش‌های ظریفِ اجتنابی هستید، احتمالا از تماس چشمی با دیگران خودداری می‌کنید، با خیال‌بافی خود را از شرایط آزاردهنده دور نگه می‌دارید یا سعی می‌کنید به‌نحوی حواس خود را پرت کنید.

او با دو مفهوم نادرست که امروزه همه ما را بمباران می‌کند انگیزه می‌گیرد: ظاهر «بی‌نقص» هم مطلوب است و هم دست‌یافتنی.

هرکسی هر قدر هم که زیبا باشد، اگر با دقت به او نظر شود، باز جایی برای زیباتر شدن دارد.

امتحان کنید. من خودم هنگام نگارش این کتاب خیلی امتحان کردم؛ در فروشگاه یا هرجای دیگری که می‌رفتم، به چهره‌های زیبا و جذابی که در اولین برخورد نظرم را خیلی جلب می‌کردند به‌دقت توجه می‌کردم و بعد کم‌کم متوجه می‌شدم که مثلا بالای ابرویش یا زیر چانه‌اش این یا آن ایراد را دارد.

اگر باورتان این باشد که خیلی زشت هستید، فیلتر ذهنی شما قسمت‌های قابل‌پذیرش را بیرون می‌ریزد و اجازه ورود به آن‌ها نمی‌دهد. به‌این‌ترتیب یک زخم خیلی جزئی به‌نظرتان بسیار بزرگ می‌آید. به همین دلیل است که نگرانی تصویر بدنی ایجاد می‌شود و تداوم پیدا می‌کند.

تفکر منفی منجر به احساس اضطراب، دلسردی یا حساس شدن فرد به قیافه و ظاهرش می‌شود. این حقیقت که اغلب افکار منفی به ذهن شما خطور می‌کند بدان‌معنا نیست که حقیقت هم دارند. درواقع، آن‌ها کاملا غیرمنطقی، نادرست و حتی عجیب و غریب‌اند و بی‌تردید مفید هم نیستند.

شاید شما هم اعتقاد راسخ داشته باشید که تمام چیزی که به آن نیاز دارید تغییر در ظاهرتان است؛ اما از یاد نبرید که همین عقیده و باور علت اصلی و ریشه مشکل شماست و به همین دلیل تفکر شما کمی نیاز به اصلاح و تغییر دارد.

آنچه باعث غم و اضطراب شما می‌شود موقعیت‌ها نیستند، بلکه تفسیری است که شما از آن موقعیت‌ها دارید.

باورهای شایع در مشکل تصویر بدنی - اگر ظاهر من نقصی داشته باشد، پسشخص بی‌ارزشی هستم. - اگر ظاهرم ایرادی داشته باشد، پس برای همیشه تنها می‌مانم. - اگر ظاهرم تغییر کند، آنگاه کل زندگی‌ام بهتر خواهد شد. - اگر بی‌نقص و عالی به‌نظر نرسم، آنگاه دیگران مرا دوست نخواهند داشت. - اگر دیگران بدانند من (بدون آرایش) چه قیافه‌ای دارم، مرا طرد خواهند کرد. - برای آنکه نزد دیگران پذیرفته شوم، باید عالی و بی‌عیب‌ونقص باشم. - اگر ظاهرم ایرادی داشته باشد، یعنی بی‌کفایت هستم. - من زشت هستم، چون آن را احساس می‌کنم.

لازم نیست تمام افکار ما حقیقت داشته باشند؛ افکار فقط فکر هستند، نه حقیقت.

تصویر بدنی شخص بر طرز فکر، احساس و رفتار او در برخی موقعیت‌ها تأثیر می‌گذارد. جرج همیشه به مردانی نگاه می‌کند که پوست روشن‌تری دارند و آرزو می‌کند که ای کاش مانند آن‌ها بود. در مقابل، کسانی که پوستی عالی دارند احساس سرخوردگی و بی‌کفایتی می‌کنند. بله، اگر شما تصویر بدنی بهتری داشته باشید، اعتمادبه‌نفس و عزت نفس بیشتری خواهید داشت و علاوه بر آن خودپذیری شما هم بیشتر می‌شود. تصویر بدنی منفی باعث می‌شود دل‌مشغولی زیادی درباره ظاهرتان داشته باشید و احساس نارضایتی کنید. ممکن است دائم خود را سرزنش کنید و برای نقص‌هایتان به خود حمله کنید. شاید دائم محیط را بررسی کنید تا سرنخی مرتبط به ظاهرتان بیابید

تصور کنید در جامعه چندان پذیرفته نیستید و از آینده‌تان دلسرد شوید. روزهایی که تصور می‌کنید دیگر خیلی بدقیافه شده‌اید، ممکن است حتی نتوانید منطقه امن خانه را ترک کنید. ممکن است خود را با افرادی مقایسه کنید که به گمانتان از شما جذاب‌ترند و وقت زیادی برای رفع عیوب خود بگذارید. این الگوی تفکر، احساس و رفتار، خواه‌ناخواه موجب احساس نقص و حقارت می‌شود. هر چه احساس نارضایتی و تنش شما از ظاهرتان بیشتر و ماندگارتر باشد، بیشتر به زندگی‌تان لطمه وارد خواهد شد. شما تنها نیستید به‌ندرت پیش می‌آید که شخصی در تمام مقاطع زندگی از ظاهرش راضی باشد. معمولا نارضایتی از ظاهر در بعضی مراحل زندگی مانند دوره بلوغ و میان‌سالی خود را نشان می‌دهد و افراد زیادی را درگیر می‌کند، اما نارضایتی مزمن یا نگرانی درباره ظاهر امر دیگری است که متأسفانه شیوع آن هر روز بیشتر از روز قبل می‌شود.

درحال حاضر، در ایالات متحده برای زیبایی بیش از آموزش و خدمات اجتماعی هزینه می‌شود

استتار یا پوشاندن عیوب فرضی هم نوعی رفتار اجتنابی است. بسیاری از افراد با آرایش، مدل مو یا قرار گرفتن در یک وضعیت بدنی سعی در پنهان‌سازی می‌کنند. نانسی که تصور می‌کند خیلی دراز است، بیشتر اوقات با قامتی نسبتآ خمیده راه می‌رود. تیمی هم برای پوشاندن موهای بسیار کم‌پشت خود کلاه بیسبال بر سر می‌گذارد.

یعنی شما فقط نقایصی را می‌بینید که آزارتان می‌دهد و بقیه را نادیده می‌گیرید

اغلب مردم آن‌طور که دوست دارند باشند، به‌نظر نمی‌رسند.