بریده‌هایی از کتاب رمولوس کبیر: نمایش‌نامه کمدی شبه تاریخی

رمولوس: آن‌جا که شلوار آغاز می‌گردد، تمدن بازمی‌ماند! سزار روپف: البته شما امپراطور هستید و می‌تونید این شوخی بی‌مزه‌رو بفرمایید. ولی من چون یک آدم معمولی هستم و حقایق‌رو همون‌طور که هست می‌بینم، بدون غرض و مرض عرض می‌کنم که آینده متعلق به شلوار خواهد بود. یک ملت مترقی که لباس تن پاهاش نکنه بدون چون و چرا لای دست پدرش می‌ره. این‌که ژرمن‌ها به چنین پیشرفت‌های تعجب‌آوری نایل می‌شن با پوشیدن شلوار ارتباط اساسی و مستقیم داره.

رآ: انسان نباید میهنش‌رو بیشتر از هر چیز دیگری توی این دنیا دوست داشته باشه؟ رمولوس: نه. باید اون‌رو کمتر از یک بشر دوست داشت. در برابر میهن حتی باید مشکوک بود. هیچ‌کس به آسانی میهن مرتکب قتل نمی‌شه.

تولیوس روتوندوس: شما شاعرید؟ امیلیان: من آدم تحصیل‌کرده متمدنی بودم. تولیوس روتوندوس: پس دومرتبه بنویسید. دومرتبه شعر بگید. همیشه روح بر جسم پیروز می‌شه. امیلیان: آن‌جایی که من از اون آمده‌ام همیشه جسم بر روح پیروز می‌شه.

چون ما در تعیین آن‌چه که در گذشته بوده و آن‌چه که در آینده خواهد اومد قدرتی نداریم. قدرت ما همیشه در تعیین زمان حاله که هرگز به فکرش نیفتادیم و اکنون کشتی هر دوی ما در آن به گل نشسته

کسی که به مرگ نزدیکه، برای مرده‌ها نمی‌گریه.

وقتی انسان به افتخار عدالت گیلاسشو به‌هم می‌زنه، هر وزیر داخله‌ای فریادش بلند می‌شه