دیگری که میتوان بر نظرات پیش گفته افزود، جریان دادن مبنای هستیشناسی مطرح شده (در این مجموعه) در موضوع قلمرو دین میباشد؛ از این رو باید چیستی، غایت و قلمرو دین را مبتنی بر این پیشفرض تفسیر کرد که نظام خلقت، نظامی از فاعلیت است که ربوبیت خدای متعال، مبدأ هدایت و تکامل و تعالی آن میباشد؛ به این ترتیب این نگرش تأثیر خود را در تبیین قلمرو دین نمایان میسازد. بر این اساس دین،