کتاب تیه دا

بزرگ‌ترین تجربه را کسب کردیم و آن تجربه این بود که وقتی عشق و محبت باشد، آدم‌ها می‌توانند بهترین لحظات را برای هم بسازند و از بودن کنار هم لذت ببرند.

پازل زندگی‌ام را که کنار هم چیدم، به خودم گفتم چقدر مادر بودن کار سختی است و در عین حال، دنیای شیرینی دارد.

حرمت خانواده، صمیمیت و برادری‌تون رو حفظ کنید و پشت هم‌دیگه باشید. شما احترام برادری‌تون رو نگه دارید، همسراتون هم برای هم خواهری می‌کنن و با هم خوب هستند.»

خواستم از اتاق‌اش بیرون بیایم که حمید گفت: «مامان یک چیزی بگم؟» نگاهی بهش کردم و گفتم: «بگو حمیدجان.» - لطفاً هروقت که نبودم، حواستون به زهراخانم و زندگی‌م باشه؛ چون خیلی دوستش دارم و دلم نمی‌خواد در نبودنم توی سختی باشه. نمی‌دانم چرا، ولی با این حرف حمید انگار بند دلم پاره شد و نفس توی سینه‌ام گره خورد.

مجید پرسید: «تمام روزها؟!» سرم را به پشتی صندلی تکیه دادم و با اطمینان گفتم: «بله همهٔ روزها. درسته که خیلی سختی کشیدیم؛ ولی چون دل‌هامون باهم بود تونستیم تحمل کنیم و زندگی‌مون رو هر روز بهتر از دیروز بسازیم.

«محبت و صداقت که باشه، دیگه هیچ مشکلی نمی‌تونه اون‌قدر بزرگ بشه که قابل حل نباشه. خدا کمک کرد و قدم‌به‌قدم با هم پیش اومدیم.»

آره فدای مهربونی‌ت بشم. همه‌چیز زندگی‌م خوبه و عاشق زهراخانمم هستم. می‌دونی مامان دیشب هم به رفیقم گفتم صبح‌ها که زهرا خانمم خوابه، من آروم کف پاش رو می‌بوسم و بعد از خونه بیرون می‌آم؛ اما راستش همون جا پشت در دلم براش تنگ می‌شه که تا غروب نمی‌تونم ببینمش.

مامان‌جانم مسیر کربلا مسیر شهداست. می‌خوایم به حقیقت عاشورا برسیم، باید عشق شهادت داشته باشیم.

حتی بهش گفتم حمید قصهٔ سوریه قصه‌ایه که آخرش به سر می‌رسه، برو به زندگی‌ت برس. در حد تکلیف رفتی. برو از بزرگ‌شدن بچه‌ت لذت ببر؛ اما حمید با خنده گفت منم برای این سردادن این‌همه اصرار دارم.

بچهٔ من که عزیزتر از حفظ حریم حضرت زینب نیست!