بریده‌هایی از کتاب برف در تابستان

«کسی که با هیولا می‌جنگد، باید هوشیار باشد در طی مسیر، خودش به هیولا تبدیل نشود.»

مردم شبیه لباس‌های تولیدی شده‌اند: کلیشه‌ای، ارزان‌قیمت، کم‌دوام و بدون هیچ ویژگی منحصر به فرد شخصی

ما باید از آنجا که هستیم، آغاز کنیم، نه از آنجا که باید باشیم.

«بسیاری از اوقات، افکار و امکانات تازه از زخم‌ها بیرون می‌آیند.»

خوب بودن توقع می‌سازد و اعتقاد فطری به این که مردم خوب‌ها را دوست دارند، یکی از قدیمی‌ترین توهم‌های ماست.

. یکی دو موضوع مناسب را انتخاب کنید و پیوسته نسبت به آن‌ها هوشیار باشید. تداوم، مهم‌ترین نکته است. تفکر نمی‌تواند ذهن را خشنود سازد. افکارتان را مشاهده کنید، بی آن که بخواهید آن‌ها را کنترل نمایید. وقتی افکار خود را خوب و شفاف ببینید، متوقف می‌شوند.

ما باید از آنجا که هستیم، آغاز کنیم، نه از آنجا که باید باشیم. از این رو، آموزگار باید تشخیص دهد شاگرد کجا قرار دارد و او را به گونه‌ای هدایت کند که بتواند از همان جایی که هست، گام بردارد.

هر گاه چیزی می‌خواستم، فکر می‌کردم زندگی‌ام با آن پرمعناتر می‌شود، اما وقتی آن چه را می‌خواستم، به دست می‌آوردم، متوجه بی‌معنا بودن آن می‌شدم؛ آن خواسته فقط یک سکوی پرتاب دیگر و موردی دیگر برای رها کردن بود.

احساس تنهایی از این که کسی اطراف انسان نیست، برنمی‌آید، بلکه از این که فرد نمی‌تواند آن چه را به نظرش مهم می‌رسد، به دیگران منتقل کند، برمی‌آید. آن شخص، عقایدی دارد که به نظر دیگران پذیرفتنی نیست. انسانی که بیش از دیگران می‌داند، احساس تنهایی خواهد کرد.

مسایلی وجود دارد که قابل حل نیستند و بهترین روش برخورد با این گونه مسایل، فکر نکردن در بارﮤ آن‌هاست. فکر کردن و فکر کردن شما را فرسوده می‌سازد.

پیش از هر کاری بیاموزید که زندگی روزانۀ‌تان را پرمعنا و عاقلانه سپری کنید.

فهم نزد کسانی می‌آید که عجله‌ای برای فهمیدن ندارند. فهم مانند درخت میوه است، مدتی طول می‌کشد تا به بار بنشیند. نمی‌توان درخت را مجبور به میوه دادن کرد.

هیچ کلامی نمی‌تواند دِینی را که ما به سایادو او جتیکا داریم، ادا کند. حتی اگر چنین کلامی یافت شود، برای ابراز حق‌شناسی کافی نیست

هیچ کاری نکردن در واقعیت ساده نیست.

«کسی که با هیولا می‌جنگد، باید هوشیار باشد در طی مسیر، خودش به هیولا تبدیل نشود.» نیچه

بسیاری از اوقات خودم را فریب می‌دهم. دارم یاد می‌گیرم که خودفریبی‌هایم را بیش‌تر ببینم. وقتی می‌بینم خودم را فریفته‌ام، واقعاً ناراحت نمی‌شوم. اگر هوشیار نبودم، زندگی‌ام شوخی تلخی می‌شد. برای آرامش ذهن، پذیرش موارد گریزناپذیر بسیار مهم است.

شتاب برای دست‌یابی به نتیجه می‌تواند تأثیری منفی در فرایند پیشرفت داشته باشد. کار درست را انجام دهید و با شکیبایی منتظر بمانید.

انسانی که بیش از دیگران می‌داند، احساس تنهایی خواهد کرد.

«یکی از مهم‌ترین و دشوارترین گام‌های پیشرفت معنوی این است که به دیگران آزادی احمق بودن را بدهیم!» بله.

حقیقت را ببینید، حقیقت را تمرین کنید و حقیقت را بگویید. با این وجود، ابتدا باید حقیقت را برای خودم ببینم و زندگی کنم.

احساس تنهایی از این که کسی اطراف انسان نیست، برنمی‌آید، بلکه از این که فرد نمی‌تواند آن چه را به نظرش مهم می‌رسد، به دیگران منتقل کند، برمی‌آید.

. یکی دو موضوع مناسب را انتخاب کنید و پیوسته نسبت به آن‌ها هوشیار باشید. تداوم، مهم‌ترین نکته است. تفکر نمی‌تواند ذهن را خشنود سازد. افکارتان را مشاهده کنید، بی آن که بخواهید آن‌ها را کنترل نمایید. وقتی افکار خود را خوب و شفاف ببینید، متوقف می‌شوند.

یاد شعری افتادم که در جوانی خوانده‌ام: «بدرود ای جهان مغرور! من به خانه بازمی‌گردم.»

خوشبختی بسیار ساده است: وقتی برای خوشبختی نمی‌کوشید، خوشبخت هستید.

فهم نزد کسانی می‌آید که عجله‌ای برای فهمیدن ندارند. فهم مانند درخت میوه است، مدتی طول می‌کشد تا به بار بنشیند. نمی‌توان درخت را مجبور به میوه دادن کرد.

رویدادهای گذشته، مرا به اینجا، به این نقطه در زندگی‌ام رسانده‌اند. از آنجا که اکنون و در این لحظه، زندگی من بامعنا و آرام است، با گذشته مشکلی ندارم. خودم و بقیه را می‌بخشم و از همۀ افرادی که برای من یا به خاطر من کاری انجام داده‌اند، سپاس‌گزارم.

من از هر رویدادی که در زندگی‌ام رخ داده، درسی آموخته‌ام. بنا بر این اکنون پذیرای هر تجربه‌ای هستم. هر وضعیت یا تجربۀ زندگی، خوب یا بد، فرصتی برای یادگیری‌ست.

چند نفر از دوستانم را دیده‌ام، اما به دلیل نامتعارف بودنم، گفت و گو با آن‌ها برایم دشوار است. می‌کوشم این وضعیت را درک کنم و با آن سازگار شوم. دوستانی تازه پیدا می‌کنم و چند دوست قدیمی را از دست می‌دهم. فکر می‌کنم مردم از افراد نامتعارف و همچنین از تغییر می‌ترسند. آن‌ها در حصار عقاید آشنا و قدیمی امنیت می‌یابند. عقاید جدید پرخطر هستند و مردم فکر می‌کنند افرادی که نظر خود را تغییر می‌دهند، قابل اعتماد نیستند.

انجام ندادن ساده نیست. اگر تلاش کنید انجام ندادن را انجام دهید، باز هم دارید کاری انجام می‌دهید. اگر می‌کوشید دستاوردی داشته باشید، پس کاری انجام می‌دهید. منیت شما نیرومند است. اگر هیچ کاری نکنید، تهی و پوچ می‌شوید.

اما من زندگی دیگری نمی‌خواهم. می‌کوشم خودم، دیگران و زندگی را عمیق‌تر درک کنم. درک کردن، نکتۀ اصلی زندگی‌ست.