نجوان درویش

نجوان درویش (Najwan Darwish) شاعر، منتقد و روزنامه‌نگار فلسطینی و زاده‌ی ۸ دسامبر ۱۹۷۹ در قدس، یکی از صداهای برجسته‌ی شعر معاصر عرب به شمار می‌رود. آثار او به بررسی تاریخ، فرهنگ و رنج‌های مردم فلسطین می‌پردازد و همزمان نسبت به سرنوشت دیگر ملت‌های تحت ستم نیز حساس است؛ ازجمله آمازیغ، کرد، عرب، ایرانی، ترک و ارمنی. او در اشعار خود به بناهای تاریخی، مکان‌های تغییرنام‌نیافته، تاریخچه‌ی قتل‌عام‌ها و تبعیض‌ها اشاره می‌کند و با شاعران و ادیبان دیگر ازجمله خيام در نیشابور، حافظ در شیراز، احمد شوقی در مصر و ارنستو کاردینال در نیکاراگوئه هم‌سخن می‌شود. نخستین مجموعه شعر او، آخرین دری که زده شد، در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و آثارش به بیش از ده زبان ترجمه شده است. ازجمله آثار برجسته‌ی او می‌توان به مجموعه شعر چیزی از دست نخواهم داد (ترجمه‌ی انگلیسی توسط کریم جیمز ابو زید، ۲۰۱۴) اشاره کرد. نجوان درویش جوایز متعددی دریافت کرده است؛ ازجمله جایزه‌ی بیروت ۳۹ در سال ۲۰۰۹ برای نویسندگان زیر ۳۹ سال و جایزه‌ی شرق و غرب چین و شاعران بین‌المللی در سال ۲۰۱۴. تا امروز اشعار او به انگلیسی، چینی، ایتالیایی، آلبانیایی، اردو، اسپانیایی، فرانسوی، یونانی، ترکی، کاتالونیایی، کرواتی، مقدونی و هندی ترجمه شده و شهرت جهانی او در زمینه‌ی شعر معاصر عرب تثبیت شده است.