سیدمجتبی عصیری

«سید مجتبی عصیری» در مرداد سال ۱۳۴۹ در شهر بیدگلِ کاشان در خانواده‌ای مذهبی و متوسط به دنیا آمد. دوران کودکی و تحصیلات خود را در کاشان گذراند. پدرش که معمار بود، او را با مجالس مذهبی آشنا کرد و همین امر باعث علاقه‌اش به روحانیت شد. در ۸سالگی به انقلاب ۱۳۵۷ در ایران پیوست و با شرکت در تظاهرات و نوشتن شعار، در پیروزی این انقلاب سهیم شد. در ۱۴سالگی، با وجود سن کم، با دست‌بردن در شناسنامه‌اش به جبههٔ جنگ رفت و دو سال در عملیات‌های مختلفی مانند کربلای چهار و پنج شرکت کرد. در ۱۶سالگی به حوزهٔ علمیهٔ قم وارد شد و همزمان با تحصیلات حوزوی، مدارک دانشگاهی مختلفی ازجمله لیسانس و فوق‌لیسانس مترجمی زبان و ادبیات عرب را از دانشگاه علامه طباطبایی و دکترای فقه و اصول را از حوزهٔ علمیهٔ قم دریافت کرد. در ۲۶سالگی برای یک مأموریت رزمی - تبلیغی به لبنان سفر کرد و تجربهٔ جنگ‌های چریکی را به دست آورد. در سال ۱۳۸۶ با همکاری در مؤسسهٔ تحقیقاتی «ولیعصر»، در زمینهٔ پاسخ به شبهات تجربه کسب و در سال ۱۳۹۰ به دعوت «جامعه المصطفی العالمیه» برای تدریس و گفت‌وگو با علمای مالکی‌مذهب به کشور مالی سفر کرد. کتاب «خدای وهابیت» و کتاب «شبهات فاطمیه» از آثار مکتوب او است.