سعید فخرزاده

حجت‌الاسلام سعید فخرزاده در مرداد ۱۳۴۲ به دنیا آمد. پدرش، محمدرضا، اهل گلپایگان بود و در خوزستان به استخدام شهربانی درآمد و مدتی هم در اداره‌ی آگاهی خدمت کرد. پس از انقلاب اسلامی (۱۳۵۷) به اداره‌ی راهنمایی و رانندگی منتقل شد و از همان یگان بازنشسته شد.

خانواده‌ی مادری فخرزاده در اراک ساکن بودند و پدربزرگ مادری‌اش صاحب کارخانه‌ی صابون‌سازی بود. به همین دلیل، مادر او برای تولدش به اراک آمد و فخرزاده در همان شهر متولد شد و شناسنامه دریافت کرد. پس از تولد، مادرش به خوزستان بازگشت و فخرزاده تحصیلات ابتدایی را در آن منطقه گذراند. سپس خانواده به ملایر مهاجرت کردند و او تحصیلات راهنمایی و متوسطه را در آنجا به پایان رساند. در دوران تعطیلات تابستان، به بازار می‌رفت تا از طریق درآمد جزئی که از شاگردی به دست می‌آورد، به خانواده کمک کند. او از هنرستان فنی در رشته‌ی برق دیپلم گرفت و هم‌زمان کارهای فنی مانند سیم‌کشی ساختمان، نصب سیستم‌های برقی و تعمیر رادیو و تلویزیون انجام می‌داد.

فخرزاده در جوانی، به سازمان پیشاهنگی پیوست و با دوستانش به اردو و کوهنوردی می‌رفت. او به ورزش علاقه‌مند بود و فوتبال و ورزش‌های رزمی مانند کونگ‌فو را دنبال می‌کرد. او همچنین به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان می‌رفت و بیشتر وقت خود را به مطالعه‌ی کتاب‌های تاریخی و ادبی می‌گذراند. نخستین کتابی که مطالعه کرد و از آن لذت برد، شش جلدی امام علی (ع) نوشته‌ی عبدالفتاح عبدالمقصود بود. کم‌کم با فردی به نام حمزه‌لویی آشنا شد که کتاب‌های شریعتی، بازرگان و مطهری را به او می‌داد.

در دوران انقلاب، او در دبیرستان مشغول تحصیل بود و به بسیج و فعالیت‌های پاسداری پیوست. ابتدا پاسداری‌ها با چوب بود و به‌مرور اسلحه‌های سازمانی مانند M۱ و برنو وارد فعالیت‌ها شد. او مسئول تیم پاس‌دهی بود و تجربه‌های زیادی در این زمینه کسب کرد.

در سال ۱۳۵۹، به تهران آمد و در مدرسه‌ی آقای مجتهدی تحصیل علوم دینی را آغاز کرد، اما پس از مدت کوتاهی به حوزه‌ی علمیه‌ی ولی عصر (عج) منتقل شد. در این حوزه با طلبه‌های بسیجی و فعال آشنا شد و به همراه محمد رحیمی در عملیات‌های مختلف شرکت کرد و ثبت خاطرات رزمندگان را آغاز کرد. هدف از این کار ثبت‌وضبط وقایع جنگ بود. ابتدا دفترچه‌های خاطرات میان رزمندگان توزیع شد و بعدها مسئولیت کل ثبت‌وضبط خاطرات به فخرزاده واگذار شد. او این فعالیت را از سال ۱۳۶۱ در کردستان آغاز کرد و پس از بازگشت، مسئولیت مستمر ثبت خاطرات را بر عهده گرفت. هم‌زمان به تحصیلات حوزوی خود نیز ادامه داد و در سال ۱۳۶۵ لباس روحانیت پوشید. او تحصیلات دانشگاهی را تا کارشناسی ادامه داد و لیسانس اقتصاد دریافت کرد، اما همواره به ثبت خاطرات دوران دفاع مقدس علاقه داشت. او با بنیاد شهید، بنیاد جانبازان و ستاد آزادگان همکاری کرد و تاریخ شفاهی خانواده‌های شهدا و ایثارگران را پی‌ریزی کرد.

فخرزاده در حوزه‌ی هنری نیز فعالیت داشت و ستادی برای تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی راه‌اندازی کرد. او خاطرات فرماندهان جنگ، اکبر براتی، هادی غفاری و علی صیاد شیرازی، را ثبت‌‌وضبط کرد و خاطرات علی جنتی را به‌صورت کتاب مستقل منتشر کرد. او معتقد است که زندگی‌اش با تاریخ شفاهی گره خورده و اصلی‌ترین دغدغه‌اش ثبت خاطرات و ترویج فرهنگ انقلاب و دفاع مقدس است.