زکری لاکمن

زکری لاکمن استاد تاریخ خاورمیانه‌ی مدرن در دانشگاه نیویورک است. تمرکز اصلی پژوهش‌ها و تدریس او بر تاریخ اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی خاورمیانه‌ی مدرن، به‌ویژه منطقه‌ی شرق، است. او تحت‌تأثیر جریان‌های تاریخ اجتماعی نوین و تاریخ از پایین در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رساله‌ی دکتری خود را به شکل‌گیری و تحول طبقه‌ی کارگر و جنبش کارگری در مصر از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی دوم اختصاص داد که این پژوهش در سال ۱۹۸۷ در قالب کتابی مشترک با جوئل بینین منتشر شد.

او پس از آن نیز به‌صورت پراکنده به پژوهش درباره‌ی مصر ادامه داد و به‌طور خاص به جامعه، فرهنگ و سیاست در فاصله‌ی سال‌های ۱۸۸۲ تا ۱۹۱۹ توجه نشان داد. افزون‌بر این، بخش مهمی از فعالیت‌های پژوهشی او به فلسطین اختصاص داشته که از جمله نتایج آن می‌توان به ویراستاری مجموعه‌ای درباره‌ی انتفاضه در سال ۱۹۸۹ و تألیف کتابی در سال ۱۹۹۶ درباره‌ی روابط میان کارگران و جنبش‌های کارگری عرب و یهودی در فلسطین در بازه‌ی ۱۹۰۶ تا ۱۹۴۸ اشاره کرد. او همچنین مقالات، پژوهش‌ها و سخنرانی‌های متعددی در این زمینه ارائه کرده است.