ناگای کافو

ناگای کافو (Kafū Nagai) در سال ۱۸۷۹ به دنیا آمد و در ۱۹۵۹ میلادی از دنیا رفت. او نویسنده، ویراستار و مترجمی ژاپنی بود که در توکیو و در خانواده‌ای وابسته به دستگاه دولتی به دنیا آمد. از کودکی با آموزش زبان‌ها، موسیقی و هنرهای سنتی ژاپن پرورش یافت. از اواخر قرن نوزدهم به نوشتن روی آورد و پس از آشنایی با محافل ادبی، نمایش‌های کابوکی و راکوگو و تأثیرپذیری از ناتورالیسم فرانسوی، به‌ویژه آثار امیل زولا، سبک ادبی خود را شکل داد. سفرهای چندساله‌اش به ایالات‌متحده و فرانسه تأثیر مهمی بر آثار اولیه‌اش گذاشت و انتشار «داستان‌های آمریکایی» با استقبال منتقدان همراه شد. بعدها از ناتورالیسم فاصله گرفت و به زیبایی‌گرایی گرایش یافت و با تمرکز بر زندگی نیمه‌پنهان شهر توکیو، به‌ویژه جهان گیشاها و روسپیان و مشتریانشان، آثاری ماندگار چون «گیشاها در رقابت» و «داستانی شگفت از شرق رودخانه» را خلق کرد. مدتی استاد دانشگاه کیئو و سردبیر مجله‌ی ادبی میتا بونگاکو بود، اما پس از تحولات شخصی و اجتماعی از این فعالیت‌ها کناره گرفت. مخالفت او با نظامی‌گری سبب شد آثارش در دوران جنگ جهانی دوم منتشر نشود، اما پس از جنگْ انتشار دفترهای روزانه‌اش جایگاه او را در ادبیات ژاپن تثبیت کرد. ناگای کافو در سال‌های پایانی عمر نشان فرهنگ ژاپن را دریافت کرد و به عضویت آکادمی هنر ژاپن درآمد.