موسی نثری‌همدانی

شیخ موسی نثری دستجردی در سال ۱۲۶۰ خورشیدی در دستجرد کبودرآهنگ به دنیا آمد. او روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، از پیشگامان آموزش در همدان و از پیروان غمام همدانی بود. مدتی مدیریت مدرسه «نصرت» را بر عهده داشت و از اعضای بنیان‌گذار انجمن ادبی همدان به شمار می‌رفت و مدتی نیز ریاست آن را بر عهده داشت. از سال ۱۳۰۴ در سمت‌هایی مانند ریاست معارف همدان، کرمانشاه، کردستان و قزوین فعالیت کرد و در سال‌های پایانی عمر در تهران ساکن شد.

از نثری به‌عنوان یکی از نخستین نویسندگان رمان‌های تاریخی در ایران یاد می‌شود. از آثار او می‌توان به «تاریخ غیرت»، «عشق و سلطنت»، «ستاره لیدی» و «سرگذشت شاهزاده‌خانم بابلی» اشاره کرد. نوشته‌های او بیشتر رنگ‌وبوی تاریخی دارند و با جزئیات فراوان به وقایع گذشته می‌پردازند. او همچنین در نگارش و شرح «مثنوی معنوی»، مشارکت در انتشار نشریاتی مانند «آزاد ملی»، «الوند» و «اتحاد» و تدوین «دیوان غمام همدانی» نیز نقش داشته است. نثری در ریاضیات نیز توانایی داشت. او در سال ۱۳۳۲ خورشیدی در ۷۲سالگی درگذشت.