غلامرضا نظری

غلامرضا نظری، معلم تاریخ، پژوهشگر و نویسنده، در سال ۱۳۴۲ در روستای دهنو تلخیِ شهرستان زاوه متولد شد. پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی در زادگاهش و تربت حیدریه، در سال ۱۳۶۰ فعالیت حرفه‌ای خود را در آموزش‌وپرورش آغاز کرد. او که دانش‌آموخته‌ی مقطع کارشناسی و کارشناسی‌ارشد رشته‌ی تاریخ از دانشگاه فردوسی مشهد (با کسب رتبه‌ی اول در مقطع ارشد) است، سال‌ها به تدریس در دبیرستان‌های تربت حیدریه و مراکز ضمن خدمت فرهنگیان اشتغال داشته و سرانجام در سال ۱۳۸۷ پس از ۲۵ سال خدمت فرهنگی به افتخار بازنشستگی نائل آمده است. ازجمله آثار تألیفی این نویسنده که حاصل دغدغه‌های پژوهشی او در حوزه‌های تاریخ معاصر و مذهب است، می‌توان به کتاب‌های «جمهوری رضاخانی»، «سی‌وهفت روز از سی‌وهفت سال» (روایت رخدادهای نخست‌وزیری بختیار)، «ذوالفقار علی (ع)» و «عمروبن عاص» اشاره کرد. غلامرضا نظری در ۶ آبان ۱۴۰۲ بر اثر سکته‌ی قلبی دار فانی را وداع گفت.