راشل کوری

راشل کوری یا ریچل کوری در ۱۰ آوریل ۱۹۷۹ میلادی در واشنگتن به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۳ به‌عنوان بخشی از پروژه‌ی شهرهای خواهرخوانده به فلسطین سفر کرد تا سال آخر کالج را به نفع برقراری ارتباط زادگاهش با رفح (واقع در نوار غزه) کار کند. در طول اقامت خود در رفح با اعضای جنبش همبستگی بین‌المللی، یک سازمان غیردولتی حامی فلسطین، تعامل کرد و از افرادی شد که نمی‌توانست آنچه را در فلسطین رخ می‌دهد، تحمل کند. بی‌تابی‌اش باعث شد در ۱۶ مارس تظاهراتی مسالمت‌آمیز در مقابل خانه‌ای که نیروهای اشغالگر قصد تخریبش را داشتند، به راه بیندازد. راشل کوری آن‌قدر روبه‌روی بولدوزر اسرائیلی ایستاد که بولدوزر تصمیم گرفت از رویش رد شود و تخریب خانه را ادامه دهد. آنچه از پیکر راشل کوری زیر بولدوزر و آوار خانه باقی ماند، توسط مردم غزه قدر دید. مردم فلسطین او را شهید دانستند و علاوه‌بر تشیع جنازه‌ی بزرگی که برایش گرفته شد، هر سال در نزدیکی خانه‌ای که او کوشید با تنش از آن محافظت کند، یک جام ورزشی برگزار شد تا یاد راشل کوری زنده بماند.

افزون‌بر جام ورزشی، مرکز خدمات اجتماعی به نام راشل کوری در رفح دایر شده که به زنان، کودکان و نوجوانان فلسطینی مهارت می‌آموزد و برخی حمایت‌های روانی را برای آن‌ها انجام می‌دهد. خانواده‌ی راشل کوری سالانه چند نوبت از این مرکز بازدید کرده‌اند. گفته شده است که دولت اسرائیل هیچ مسئولیتی درمورد قتل این شهروند آمریکایی بر عهده نگرفت. تحقیقات رسمی دولتی، مرگ او را حادثه و تصادف دانستند، اما جامعه‌ی بین‌المللی، خانواده‌ی او و کمپین‌های دفاع از حقوق فلسطینی‌ها گزارش‌های دولت اسرائیل را نپذیرفتند. خانواده‌ی راشل کوری در سال ۲۰۰۵ میلادی، شکایتی مدنی علیه اسرائیل تنظیم کردند و مسمولیت مرگ را بر عهده‌ی دولت اسرائیل گذاشتند و برای این مرگ غرامت خواستند؛ فقط یک دلار. کشتی‌های کمکی که در جریان محاصره‌ی غزه برای شکستن حصر به این باریکه می‌رفتند، نام راشل کوری را روی بدنه‌ی خود نوشتند.

راشل کوری در یکی از نامه‌هایش نوشته هیچ مطالعه‌ای، هیچی کنفرانسی، تماشای هیچ مستندی و شنیدن هیچ داستانی از دهان هیچ‌کسی نمی‌توانست مرا برای واقعیت این موضوع آماده کند. نمی‌توانید تصور کنید اینجا [رفح (واقع در نوار غزه)] چه خبر است؛ مگر اینکه بیایید و ببینید.