آلیستر مک گراث

آلیستر مک گراث (Alister E McGrath) زاده‌ی ۲۳ ژانویه‌ی ۱۹۵۳ در بلفاستِ ایرلند شمالی، الهی‌دان ایرلندی، کشیش انگلیکان، تاریخ‌دان اندیشه، دانشمند و روشنفکری است که در حوزه‌های الهیات تاریخی و نظام‌مند، رابطه‌ی علم و دین و دفاع عقلانی از مسیحیت شهرت داشته است. او تحصیلات دانشگاهی خود را در آکسفورد آغاز کرد. ابتدا با مدرک کارشناسی ممتاز در شیمی فارغ‌التحصیل شد؛ سپس همزمان پژوهش در بیوفیزیک مولکولی و تحصیل در الهیات را ادامه داد و دکترای خود را در بیوفیزیک مولکولی دریافت کرد و بعدتر با دریافت دکترای الاهیات و دکترای ادبیات در تاریخ اندیشه، صاحب سه مدرک دکتری از دانشگاه آکسفورد شد. او که در دوران دانشجویی از بی‌خدایی به مسیحیت گروید، پس از طی دوره‌ی کشیشی در کلیسای انگلستان، به تدریس در دانشگاه‌های آکسفورد، کمبریج، کینگز کالج لندن و رجنت کالج پرداخت و مسئولیت‌هایی همچون ریاست وایکلایف هال آکسفورد، استاد الهیات تاریخی آکسفورد، استاد الهیات، وزارت و آموزش در کینگز کالج لندن و استاد کرسی علم و دین آندریاس ایدریوس در آکسفورد را بر عهده داشت. او از چهره‌های برجسته‌ی گفت‌وگوی علم و دین، منتقد سرسخت خداناباوری نو و نویسنده‌ی بیش از ۵۰ کتاب تأثیرگذار ازجمله «افول خداناباوری»، «آیا داوکینز متوهم است؟» (نوشته‌شده به‌صورت مشترک با جوئنا کولیکات مک گراث)، «الهیات علمی» و «الهیات مسیحی: مقدمه» است و تا زمان بازنشستگی، نقش مهمی در آموزش عمومی و دانشگاهی الهیات و نسبت آن با علم ایفا کرده است.

کتاب آیا داوکینز متوهم است؟ برنده‌ی جایزه‌ی کتاب سال کنوانسیون کتاب‌فروشان مسیحی در سال ۲۰۰۸ میلادی بوده است.