اواخر دههی چهل بود و اوایل پنجاه که داستانهای امین فقیری را خواندم و با اسمش آشنا شدم. داستانهای او شرح تیره روزی اهالی روستاهای اطراف شیراز بود. مردمانی که شماری از آنها در جستجوی کار و احتمالا زندگی بهتر به شهر میآمدند و آن جا آوارهتر و سردرگم در هم میلولیدند. داستانهایی که بعدتر در مجموعه «دهکدهی پرملال» به صورت کتابی واحد منتشر شد. و این آغاز آشنایی من با برادران فقیری بود، امین و ابوالقاسم.
داستانهای دهکدهی پرملال، نگاهی از درون و بیرون به زندگی مردمان آن روزگار خطهی شیراز بود و نظام حاکم بر خانوادهها و ظلم خشونتی که سایهی سنگین آن بر سر زنان خانواده بود و از خرافات مذهبی سرچشمه میگرفت. دهکدهی پرملال در سال ۴۷ منتشر شد و امین فقیری با …