
گرگ و میش کشدار ماه جون به شب میگراِیید و دوبلین در تاریکی فرو میرفت، اما مهتاب که از لابلای ابرهای پراکنده میگذشت، نور ضعیفی همچون سپیدهدمان بر خیابانها و آبهای سیاه لیفی میافکند. سلاحهای سنگین در اطراف فور کورتس که در محاصره قرار داشت، میغریدند. اینجا و آنجا در امتداد شهر، توپها و مسلسلها، به سان سگهایی که بر مزارع دورافتاده پارس میکنند، سکوت شب را میشکستند. جمهوریخواهان و آزادیخواهان درگیر جنگ داخلی بودند.
روی پشت بام خانهای در حوالی پل اُکونل تیرانداز جمهوریخواه دراز کشیده بود و نگهبانی میداد. تفنگش کنارش بود و دوربین صحرایی از شانهاش آویزان بود. صورت استخوانی و پارساگونهاش به صورت دانشآموزان میماند، ولی در چشمانش سردی و بیتفاوتی موج میزد. نگاهش عمیق و فکورانه بود و توگویی به دیدن مرگ خو گرفته بود.
با ولع زیادی سرگرم خوردن ساندویچ بود. از هیجان زیاد نتوانسته بود از صبح چیزی بخورد. ساندویچ را خورد و بطری کتابی را از جیبش درآورد و جرعهای سر کشید و بطری را دوباره توی جیبش گذاشت. لحظهای مکث کرد و با خودش فکر کرد خطری بکند و سیگاری آتش بزند. خطرناک بود. نورش در تاریکی دیده میشد و دشمن در کمین بود. با این همه، …