هرگاه صحبت از یک زن شاعر یا داستان‌نویس فارسی به میان می‌آید، ذهن ما در تاریخ به‌دنبال اولین زن می‌گردد. چه کسی نخستین بار شعر گفت؟ کدام زن اولین بار داستانی را منتشر کرد؟ در اینجا فعلاً از پاسخ به پرسش اول می‌گذریم، اما به نظر می‌آید که سیمین دانشور اولین زن در عرصه‌ی داستان‌نویسی فارسی است و رمان سووشون (۱۳۴۸) بهترین اثر وی و از بهترین رمان‌های فارسی به شمار می‌آید. پس از آن زنان بیشتری دست به قلم بردند و تلاش کردند جهان فکری خود را در قالب داستان عرضه کنند. یکی از این نویسندگانِ زن زویا پیرزاد است. در این یادداشت بلاگ طاقچه می‌خواهیم نگاهی به کتاب‌های زویا پیرزاد بیندازیم و اندکی در باب هر کدام سخن بگوییم، تا از این طریق به جهان داستانی پیرزاد نزدیک شویم و بتوانیم بیشتر او را بشناسیم.
آثار داستانی و ترجمه زویا پیرزاد
در این بخش از یادداشت، کتاب‌های داستانی و ترجمه‌ی زویا پیرزاد را معرفی می‌کنیم تا با آن‌ها آشنا شوید.
مثل همه عصرها
اغلب داستان‌های کوتاه این مجموعه که بعضی کوتاه‌ترند و داستانک تلقی می‌شوند، طرح‌هایی ساده از صورت روزمره‌ی زندگی است. داستانک‌هایی که برشی از زندگی آدم‌هایی است که اسم و شخصیت و هویت مستقلی ندارند، صرفاً آدم‌هایی نوعی هستند که وقتی مخاطب با آن‌ها آشنا می‌گردد، متوجه وجود چنین آدم‌هایی در جامعه می‌شود؛ که تا پیش از آن بدان‌ها دقت نمی‌کرده است. این مجموعه داستان در ۹۶ صفحه در سال ۱۳۷۰، از سوی نشر مرکز چاپ و منتشر شد.
پیشنهاد خرید: کتاب مثل همه عصرها
پیشنهاد خرید: کتاب صوتی مثل همه عصرها
طعم گس خرمالو
چهار داستان کوتاه با عناوین لکه‌ها، آپارتمان، پِرلاشِز، سازدهنی و طعم گس خرمالو، داستان‌های این مجموعه‌داستان را شکل می‌دهند. پیرزاد این کتاب را در سال …
