
برای همهی ما پیش آمده که با وجود علاقهداشتن به کارمان باز هم نتوانیم هر روز با خلاقیت و اشتیاق به آن بپردازیم. اصلاً مگر میشود هر روز خلاق باشیم؟ برای نویسندهها نیز همینطور است. از قرنها پیش تاکنون هر نویسندهای برای اینکه بتواند هر روز بنویسد و دچار انسداد نوشتاری نشود راهکار مختص به خودش را داشته. بسته به خلقوخو و شرایط این راهکارها متفاوت بودند و به همین واسطه شاهکارهای ادبیات جهان خلق شدند. اما دانستن این عادتهای گاه عجیبوغریب چه کمکی به ما میکند؟ این شکلهای متنوع برای نوشتن به ما یادآوری میکند که حتی بزرگترین نویسندهها با مشکلاتی مواجه بودند که ما نیز با آنها مواجهیم و اینکه راه شکوفایی خلاقیت برای هیچ دو انسانی یکسان نیست. پس چه کار ما نوشتن باشد یا نه، دانستن عادتهای نویسندگان مشهور به ما کمک میکند راه منحصربهفردی را پیدا کنیم و تلاش نکنیم در قالبی خودمان را محدود کنیم که دیگران با آن به موفقیت رسیدند.
۱. ویکتور هوگو

خلاقیت نوشتاری ویکتور هوگو وقتی شکل میگرفت که در حرکت بود. سالهایی را که در فرانسه زندگی میکرد، مدام به پیادهروی میگذراند و در حین راهرفتن شعر و نثر و داستان در ذهنش شکل میگرفت. با این حال، برای تمامکردن گوژپشت نتردام و تحویل آن در فوریهی ۱۸۳۱ به مشکل خورده بود. بنابراین بطری جوهر تازهای تهیه کرد و تصمیم گرفت از گردشهای شبانهاش چشم بپوشد. به همین علت لباسهایش را پنهان کرد تا برای بیرونرفتن وسوسه نشود. پنجرهاش تنها راه ارتباطی او با جهان بیرون بود که فارغ از سرما و گرما باز میماند. پس از ماهها وقتی کتاب را تحویل داد دوباره به خیابانهای پاریس بازگشت تا به گشتوگذارش بپردازد. بیست سال بعد هوگو از فرانسه به گرنزی نقل مکان …