پس کی فرزندم بازمیگردد؟
«الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّیْلَمِیُّ فِی الْإِرْشَادِ عَنِ الصَّادِقِ علیه السلام أَنَّهُ جَاءَتْ إِلَیْهِ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ إِنَّ ابْنِی سَافَرَ عَنِّی وَ قَدْ طَالَتْ غَیْبَتُهُ عَنِّی وَ اشْتَدَّ شَوْقِی إِلَیْهِ فَادْعُ اللَّهَ لِی فَقَالَ لَهَا عَلَیْکِ بِالصَّبْرِ فَاسْتَعْمَلَتْهُ ثُمَّ جَاءَتْ بَعْدَ ذَلِکَ فَشَکَتْ إِلَیْهِ طُولَ غَیْبَةِ...»(۱)
روایت است که زنی به خدمت امام صادق آمد و عرض کرد: «پسرم از نزد من به سفر رفته و غیبتش طولانی شده و شوق بسیاری به دیدنش یافتهام؛ در درگاه خداوند برایم دعا کن.»
حضرت فرمود: «بر تو باد صبر؛ پس صبر را در زندگیات بهکار گیر.»
پس از چندی باز آن زن آمد و نزد آن حضرت از طولانیشدن غیبت پسرش شکایت کرد. حضرت فرمود: «آیا نگفتم که صبر را پیشه کنی؟» زن عرض کرد: …
