زنان و دختران ایران در طول تاریخ و به ویژه در تاریخ معاصر در فرآیند تلاش برای مبارزه با استبداد و دیکتاتوری و دست یابی به حقوق انسانی برابر با مردان کوششهایی داشتهاند که در مواردی بسیار مؤثرتر از تلاشهای مردان برای احقاق حقوق اجتماعی و سیاسیشان بوده است.
یکی از درخشانترین دورههای مبارزه ی زنان با استبداد و استیلای کشورهای روس و انگلیس بر ایران به شکل آشکار و مستقیم و نیز از طریق مزدوران داخلی شان که در پستهای حاکمیتی قرار داشتهاند در دوران نهضت مشروطه خواهی و استبداد محمدعلی شاهی بوده است.
در این دوران زنان ایرانی به طور مستقیم و یا غیرمستقیم در مبارزه با استبداد و برای استقرار مشروطیت نقش داشتند ، نقش مستقیم آنان شرکت در اعتراضات و مبارزات بود و حتی در مواردی اسلحه به دست گرفتند و در تبریز و تهران و چند شهر دیگر هم پای مردان با عوامل استبداد و مأموران حکومتی وارد نبرد شدند و نقش غیرمستقیم آنها در تشویق مردان به ادامه ی مبارزه بود. در این دوران و دورههای پیش و پس از آن نقش زنان تحصیل کرده و تشویق زنان به مبارزه برای دستیابی به حقوق انسانی و سیاسی شان بسیار حایز اهمیت بود. یکی از زنان فرهیختهای که با نوشتهها و سخنرانیهایش زنان را به مبارزه تشویق میکرد، بانو مریم عمید ملقب به مزین السلطنه بود که دومین نشریه ی زنان ایران را با نام «شکوفه» در سال ۱۲۹۲ منتشر کرد وی در سال ۱۲۶۱ در سمنان به دنیا آمده بود. پدرش پزشک بود و معروف به رئیس الاطبا که نام واقعی اش سید رضی سمنانی بود و مریم عمید در خانوادهای با فرهنگ رشد و تحصیل کرد و یکی از فعالان مبارزه برای احقاق حقوق زنان شد و نشریهی شکوفه را که یکی از نشریات ارزشمند و تأثیرگذار در جامعه زنان ایران بود منتشر کرد. شکوفه …
