هانا آرنت یکی از متفکران مهم و تأثیرگذار در قرن بیستم بود. نام او با دو مفهوم در تاریخ اندیشهی سیاسی گره خورده است: توتالیتاریسم و ابتذال شر. چنانکه زندگی شخصی او نیز با دو نام گره خورده و قضاوتهای متفاوت و متناقضی را دربارهی او رقم زده است. یکی مارتین هایدگر، فیلسوف آلمانی و استادش در دانشگاه ماربورگ و دیگری، دادگاه آدولف آیشمن، مسئول انتقال یهودیان به اردوگاههای مرگ در رژیم نازی. آرنت خود را فیلسوف سیاسی نمیدانست و با رد این عنوان، ترجیح میداد نظریهپرداز سیاسی نامیده شود. زندگی او مصادف بود با دورهی جنگ جهانی دوم، اوضاع بین دو جنگ، انقلابها و جنگهای داخلی و رویدادهای بدتر از جنگ که زندگی انسانها را در مقیاسی وسیعتر از آن به نابودی کشاند، چیزی پیش از آن هرگز دیده نشده بود. تجربهای که خود آرنت، دوران ظلمت مینامید. زندگی او بسیار بیش از هر متفکر دیگری، مظهر تاریخ سیاسی دوران جدید بود. آرنت بهعنوان نظریهپرداز ایدئولوژی توتالیتر، یکی از پژوهشهای منسجم در باب سیاست مدرن با محوریت نازیسم و استالینیسم، این اشکال جدید و بیسابقه در تاریخ زندگی سیاسی، را به سرانجام رساند. او زندگی انسان را تحت تأثیر رویدادهای سیاسی میدانست؛ از این رو، بررسی قدرت سیاسی، موضوع کانونی پژوهشهای او را تشکیل میدهد. این یادداشت از وبلاگ طاقچه، در دو بخش تنظیم شده است. بخش اول، معرفی کتابهایی است که دربارهی زندگی و اندیشهی این متفکر هستند. بخش دوم، ترتیب خواندن کتابهای آرنت همراه با معرفی کوتاه آنهاست. این ترتیب، صرفاً پیشنهادی برای آن دسته علاقهمندانی است که میخواهند تمام کتابهای این متفکر را از ابتدا بخوانند و با جهان فکری او آشنا شوند.
