هم‌راز

روی دیوار اتاق بیرونی خانه، دو قاب قدیمی نصب شده بود که معمولاً توجه هر بیننده از راه رسیده را به خودش جلب می‌کرد. اصلاً یادم نمیاد کسی برای اولین بار وارد این اتاق شده باشد و وقت مبسوطی از صحبت فی مابینشان با صاحب‌خانه در مورد این دو قاب نباشد.

قاب سمت راست عکس قدیمی و قدی از آقاجان (جد پدری) با یک پسر و دختر کوچک و یک بچه در بغل است، پشت یک میز دایره‌ای که همه با تعجب دارند به دوربین خیره نگاه می‌کنند. عکس حدود صد و بیست سال پیش و مربوط به دوره محمد شاه قاجار است.

قاب سمت چپ، اما یک «چوب‌پر» کهنه و قدیمی را محافظت می‌کند که چوب آن وارفته و پرهای آن هم از هم گسیخته می‌نماید. انگار که شیشه قاب، نقش اصلی محافظت از آن را به عهده‌ گرفته است. معلوم است که ارزش خانوادگی زیادی پشت این صدرنشین بیرونی منزل خان عمو نهفته است و با خود تاریخی را روایت می‌کند.

یادم هست من و برادرم تابستان‌ها به قصد ییلاق قشلاق منزل خان عمو می‌رفتیم و معمولاً یک ماهی منزل آن‌ها بودیم و با بچه‌های عمو بازی و تفریح می‌کردیم یا سر زمین می‌رفتیم و گیلاس‌چینی و انجیرچینی می‌دیدیم یا کنار رودخانه ده می‌رفتیم و دلی از عزا به ‌در می‌آوردیم و تنی به آب می‌زدیم. در …