مروری بر یک قرن شعر عاشقانه‌ ایران از ۱۳۰۰ تا ۱۳۹۹: نام من عاشق

هر جای این کره‌ی خاکی را که دوست دارید در نظر بگیرید و به هر دو نفر مفروضی هم که دوست دارید فکر کنید؛ با این قید که غزل معاصر ایران را به‌قدر کافی بشناسند و انصاف کافی هم داشته باشند. بدون شک وقتی گفت‌وشنود آن‌ها به سرفصل «عشق» برسد، اولین و مهم‌ترین نامی که به ذهنشان خواهد رسید و به آن خواهند پرداخت، «حسین منزوی»ست. حالا همین وضعیت را از سوی دیگر بررسی می‌کنیم؛ بدون شک وقتی گفت‌وشنود چنان دو نفری درباره‌ی «حسین منزوی» آغاز شود، اولین و مهم‌ترین موضوعی که به ذهنشان خواهد رسید و به آن خواهند پرداخت، «عشق» است. از این‌که «حسین منزوی در این وضعیت، اولین و مهم‌ترین فرد است» که بگذریم، باید منصفانه تأکید کنیم که «حسین منزوی در این وضعیت، یکه و بی‌همتاست». چرا؟ زیرا به شهادت همه‌ی نوشته‌ها و سروده‌ها و از همه مهم‌تر، سلوک او در ۵۸سالی که بود و دید و نوشت، عشق در …