اغلبمان آدمهای معمولی و سادهای هستیم که چندان درگیر زرق و برق لوازم روزمرۀ زندگی نمیشویم. همین که کارمان را راه بیندازد پس لابد چیز خوبی است و محصول گرانقیمتتری لازم نیست. اما کافی است پول خوبی دستمان بیاید و وسوسهمان کند یک پیراهن دومیلیونتومانی بخریم. جهنم از همینجا شروع میشود: پیراهن دومیلیونتومانی به کفش و شلوارِ معمولی نمیخورد و باز اگر تمام لباسهایمان هم نو شوند، این ماشین و خانه است که قدیمیبودنشان آزارمان میدهد.
بیگ تینک — کاترین کبیر، ملکۀ روسیه، در سال ۱۷۶۵ شنید که دنی دیدرو بهشدت محتاج پول است. او، که به هواداری هنر، علم، و فلاسفۀ عصر روشنگری شهره بود، کل کتابخانۀ دیدرو را خرید. ملکه به دیدرو دستور داد کتابها را در خانهاش نگهداری کند و او را بهعنوان کتابدار خود استخدام کرد و دستمزد ۲۵ سال بعدش را نیز پیشاپیش پرداخت کرد.
دیدرو، که پیش از این هیچ گاه وضع مالی خوبی نداشت، دستبهکار شد و با بخشی از آن پول ردای سرخرنگ فاخری برای خودش خرید.
مشکلاتش از همینجا آغاز شد. وقتی به شکوه و زیبایی جامۀ جدیدش دل بست و به آن خو گرفت، به این فکر افتاد که خانهاش دیگر چندان درخور لباسهای فاخری که بر تن دارد نیست.
او، برای رفع این کاستی، تصاویر و نقاشیهای قدیمی روی دیوار را عوض کرد. بعد در نظرش آمد که صندلی راحتیاش شایستۀ او نیست و آن را با …
