کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا

کتاب هم تنیدگی استراتژی و معنا نوشته محمدرحیم رمضانیان و حمیدرضا تفقدی توسط نشر سنجاق به‌صورت الکترونیکی منتشر شده است. نویسندگان با تکیه بر تجربه‌ی مشاوره، تدریس و پژوهش در سازمان‌های ایرانی، به رابطه‌ی میان استراتژی و هویت سازمانی و معنای کار می‌پردازند. استراتژی در این کتاب فقط به‌عنوان مجموعه‌ای از اهداف و شاخص‌ها در نظر گرفته نشده است؛ بلکه به‌عنوان داستانی هویتی و زیسته در سازمان‌ها بررسی شده است. مدل هشت‌قلمروی معنابخشی استراتژیک، ستون اصلی این کتاب را شکل می‌دهد و در فصل‌های مختلف از منظر نظری و با مثال‌های میدانی توضیح داده می‌شود. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا

کتاب هم تنیدگی استراتژی و معنا (چارچوبی برای معنابخشی استراتژیک در سازمان‌ها و کسب‌وکارها) با طرح مسئله‌ای ساده اما عمیق آغاز می‌شود؛ اینکه بسیاری از سازمان‌ها سند استراتژیک دارند، اما استراتژی برای آدم‌هایی که باید آن را زندگی کنند بی‌معناست. محمدرحیم رمضانیان و حمیدرضا تفقدی از تجربه‌ی مشاوره در شرکت‌های خانوادگی، استارت‌آپ‌ها، هلدینگ‌ها و نهادهای عمومی مثال می‌آورند تا نشان دهند شکاف میان اسناد رسمی و روایت زیسته‌ی سازمان چگونه شکل می‌گیرد.

در کتاب هم تنیدگی استراتژی و معنا استراتژی به‌عنوان داستان فهم شده است؛ داستانی درباره‌ی اینکه سازمان کیست، در کجا ایستاده، چه چیزی را مسئله‌ی اصلی خود می‌داند و به‌سوی چه آینده‌ای حرکت می‌کند. فصل‌های کتاب از مفهوم‌شناسی معنابخشی در ادبیات سازمانی و ارجاع به کارل ویک و پژوهشگران معاصر آغاز می‌شود و سپس به‌تدریج به سطح سازمان‌های ایرانی و تجربه‌های میدانی منتقل می‌شود.

هم تنیدگی استراتژی و معنا مدلی هشت‌قلمرویی برای معنابخشی استراتژیک معرفی کرده است. این اثر نشان می‌دهد که چگونه می‌توان استراتژی را از سطح جدول‌ها و پاورپوینت‌ها به سطح «داستان مشترک» و «هویت جمعی» منتقل کرد؛ جایی که کارکنان، مدیران و ذی‌نفعان بتوانند با کلمات خود بگویند سازمانشان چه جور جایی است و فصل بعدی داستان آن چه می‌تواند باشد.

خلاصه کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا

مسئله‌ی اصلی بسیاری از سازمان‌ها نداشتن استراتژی نیست؛ ناتوانی در معنابخشی به استراتژی است. نویسندگان با اتکا به ادبیات معنابخشی سازمانی و تجربه‌های میدانی، استراتژی را به‌عنوان داستانی هویتی تعریف کرده‌اند که باید گذشته، حال و آینده‌ی سازمان را به هم پیوند دهد. ابتدا مفهوم معنابخشی و پیوند آن با هویت، زمان، ابهام و کنش جمعی توضیح داده شده است.

سپس مدل هشت‌قلمروی معنابخشی استراتژیک معرفی می‌شود که در آن روایت‌سازی هویتی، تفسیر چندسطحی عدم‌قطعیت، ترجمه‌ی سیاست‌های کلان به کنش روزمره، نقش شبکه‌های غیررسمی، آینده‌نگری میدانی، هم‌تفسیری میان‌نسلی، عاطفه‌مندسازی تصمیمات و هم‌تنیدگی داده، شهود و روایت به‌تفصیل بررسی شده است. در پایان هر قلمرو پیشنهادهایی برای اجرا در سازمان‌ها ارائه شده است تا استراتژی به «داستان قابل‌زیست» تبدیل شود.

چرا باید کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا را بخوانیم؟

کتاب هم تنیدگی استراتژی و معنا به لایه‌ای می‌پردازد که معمولاً در پروژه‌های استراتژی نادیده گرفته می‌شود؛ اینکه استراتژی در ذهن و دل آدم‌ها چه معنایی پیدا می‌کند. خواننده‌ی این اثر با مدلی هشت‌قلمرویی آشنا می‌شود که کمک می‌کند شکاف میان سند استراتژیک و تجربه‌ی روزمره‌ی سازمان شناسایی و برای آن مداخله طراحی شود؛ به‌ویژه در بستر پرابهام و چندلایه‌ی سازمان‌های ایرانی.

خواندن کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

این کتاب به مدیران ارشد و میانی، مشاوران و تسهیل‌گران استراتژی، پژوهشگران مدیریت و دانشجویان علاقه‌مند به استراتژی و رفتار سازمانی پیشنهاد می‌شود؛ به‌ویژه به کسانی که با وجودِ داشتن برنامه‌های استراتژیک، با ابهام و مقاومت خاموش یا بی‌تفاوتی در اجرای آن‌ها روبه‌رو هستند.

بخشی از کتاب هم تنیدگی‌ استراتژی‌ و‌ معنا

«۵. فصل پنجم: آینده‌نگری میدانی و کف بازاری

از روایت‌های دلِ بازار چه خبر؟

(به روایت دکتر حمیدرضا تفقدی)

صبحی که قرار بود جلسه استراتژی با هیئت‌مدیره آن شرکت برگزار شود، اصلاً حوصله سالن شیک و پاورپوینت‌های رنگی را نداشتم. شرکت، تولیدکننده قدیمی محصولات تندمصرف بود؛ برندی شناخته‌شده که چند سالی بود فروشش به‌طور فرسایشی افت کرده و همه به دنبال «نقشه راه پنج‌ساله» بودند. جلسه قرار بود ساعت ده شروع شود، اما من عمداً ساعت هشت و نیم رسیدم. به منشی گفتم:

«مدیرعامل هنوز نرسیده؟»

گفت: «در راه هستند. اگر بفرمایید اتاق کنفرانس…»

گفتم: «نه، لطفاً وقتی رسیدند بگویید من پایین منتظرشان هستم.»

وقتی مدیرعامل رسید، جلوی درِ کارخانه دیدمش. احوال‌پرسی کردیم. به‌جای رفتن به سمت ساختمان اداری، رو به او گفتم:

«قبل از جلسه، نیم ساعت وقت دارید؟»

با تعجب گفت: «دارم… ولی جلسه مهمی است. نکند از الآن شروع به بازخواست می‌کنید؟»

خندیدم: «نه. فقط می‌خواهم با هم برویم بازار.»»