کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی

کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی نوشته‌ سیروس شهبازی، علیرضا عباسیان و معصومه طاهرقلی به بررسی دو جریان مهم فکری در علوم انسانی و پیوند آن‌ها با آموزش‌وپرورش می‌پردازد. نویسندگان در این اثر ابتدا مبانی و پیش‌فرض‌های پساساختارگرایی را شرح داده‌اند، سپس به خاستگاه‌ها و ویژگی‌های تعلیم‌وتربیت انتقادی پرداخته‌اند و در ادامه این دو رویکرد را در سطح مبانی فلسفی، دلالت‌های تربیتی و کاربرد در نظام آموزشی ایران مقایسه کرده‌اند. نشر کلید پژوه این کتاب را منتشر کرده است. نسخه‌ی الکترونیکی این اثر را می‌توانید از طاقچه خرید و دانلود کنید.

درباره کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی

کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی اثری پژوهشی است که باتکیه‌بر آثار متفکرانی مانند نیچه، هایدگر، فوکو، دریدا، لیوتار و نیز فریره، ژیرو، مکلارن و دیگر نظریه‌پردازان انتقادی نوشته شده است. نویسندگان، سیروس شهبازی، علیرضا عباسیان و معصومه طاهرقلی، در فصل اول، پساساختارگرایی را به‌عنوان شاخه‌ای اثرگذار از پست‌مدرنیسم معرفی کرده‌اند و مفاهیمی مانند ساختارشکنی، نفی فراروایت‌ها، پیوند دانش و قدرت، بحران بازنمایی، نقش زبان و تکثرگرایی را توضیح داده‌اند و نشان داده‌اند این مبانی چگونه به نقد اهداف، محتوا و روش‌های سنتی آموزش‌وپرورش منجر می‌شود. 

در ادامه کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی در فصل دوم به خاستگاه‌ها و مبانی تعلیم و تربیت انتقادی می‌پردازد، از مکتب فرانکفورت و نظریه‌ی انتقادی تا اندیشه‌های پائولو فریره و مفهوم آگاهی انتقادی. در این فصل، موضوعاتی مانند ماهیت و هدف تعلیم‌وتربیت انتقادی، نسبت آن با عدالت اجتماعی، نقش مدرسه در بازتولید یا نقد سلطه و جایگاه تفکر انتقادی و مقاومت توضیح داده شده است. 

فصل سوم کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی اثر سیروس شهبازی، علیرضا عباسیان و معصومه طاهرقلی به مقایسه‌ی ابعاد دو مکتب اختصاص دارد. در این بخش، شباهت‌ها و تفاوت‌های مبانی فلسفی ، دلالت‌های تربیتی، نقش معلم، برنامه‌ی درسی، ارزشیابی و نگاه به قدرت و گفتمان بررسی شده است و کاربرد هر دو رویکرد در آموزش‌وپرورش تحلیل شده است. فصل چهارم نیز جمع‌بندی نهایی است که در آن نتایج مقایسه، ابعاد هر مکتب، دلالت‌های تربیتی و امکان‌های به‌کارگیری آن‌ها در نظام آموزشی ایران به‌صورت منظم مرور شده است.

خلاصه کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی

کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی بر محور این پرسش شکل گرفته است که پساساختارگرایی و تعلیم‌وتربیت انتقادی چه نسبتی با هم دارند و هرکدام چه پیامدی برای آموزش‌وپرورش ایران به همراه می‌آورند. نویسندگان ابتدا نشان می‌دهند پساساختارگرایی با نفی حقیقت‌های مطلق، تمرکززدایی از سوژه، توجه به زبان و گفتمان و پیوند دانش و قدرت، بنیان‌های سنتی معرفت و تعلیم‌وتربیت را به چالش می‌کشد و بر چندصدایی ، تنوع فرهنگی و بازنگری در اهداف و روش‌های آموزشی تأکید می‌کند. 

تعلیم‌وتربیت انتقادی در این اثر به‌عنوان رویکردی متکی بر نظریه‌ی انتقادی معرفی می‌شود که هدف آن پرورش آگاهی انتقادی، مقاومت در برابر سلطه، تحلیل ساختارهای قدرت و تبدیل مدرسه به فضایی برای گفت‌وگو و رهایی است. در بخش مقایسه، نقاط اشتراک دو مکتب در نقد فراروایت‌ها و حساسیت به قدرت و نیز تفاوت‌های آن‌ها در نوع نگاه به حقیقت، سوژه و امکان رهایی بررسی می‌شود و درنهایت پیامدهای این تفاوت‌ها برای برنامه‌ی درسی، نقش معلم و سیاست‌گذاری آموزشی در ایران تبیین شده است.

چرا باید کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی را بخوانیم؟

کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی تصویری منسجم از دو جریان پرنفوذ فکری در علوم انسانی ارائه می‌کند و نشان می‌دهد این مباحث نظری چگونه به سطح برنامه‌ی درسی، روش تدریس، ارزشیابی و سیاست‌گذاری آموزشی گره می‌خورند. خواننده با مطالعه‌ی این اثر می‌تواند نسبت به مفاهیمی مانند قدرت، گفتمان، حقیقت، عدالت آموزشی و تفکر انتقادی در بستر آموزش‌وپرورش ایران نگاه تحلیلی‌تر و پرسشگرانه‌تری پیدا کند.

خواندن کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟

مطالعه‌ی کتاب مقایسه‌ تطبیقی مکتب پساساختارگرایی با تعلیم و تربیت انتقادی به دانشجویان و پژوهشگران رشته‌های علوم تربیتی ، فلسفه‌ی تعلیم‌وتربیت و مطالعات فرهنگی پیشنهاد می‌شود. این اثر همچنین به معلمان ، برنامه‌ریزان درسی و علاقه‌مندان به مباحث پست‌مدرنیسم ، پساساختارگرایی و تعلیم و تربیت انتقادی که به پیامدهای این رویکردها برای نظام آموزشی ایران توجه دارند، توصیه می‌شود.