کتاب رهبری عصبی - شناختی

کتاب «رهبری عصبی - شناختی» نوشتۀ جیمز تبول و فیلیپ دامیر و ترجمۀ مهدی شعبانی است و زرنوشت آن را منتشر کرده است. این کتاب، رهبری را نه یک قدرت، بلکه یک مسئولیت و رابطه می‌بیند؛ رابطه‌ای که در آن، رهبری بدون پیروی ممکن نیست و پیروی نیز دیگر به‌سادگیِ گذشته رخ نمی‌دهد.

درباره کتاب رهبری عصبی - شناختی

کتاب رهبری عصبی - شناختی، تلاشی جسورانه و عمیق برای بازتعریف مفهوم رهبری در پرتو یافته‌های علوم‌شناختی و عصب‌شناسی است. این کتاب از دل یکی از مهم‌ترین پرسش‌های امروز سازمان‌ها و جوامع سر برآورده است: در دنیایی که پیروان کمتر از قبل اقتدار را می‌پذیرند و به‌سادگی از دستورات تبعیت نمی‌کنند، رهبران چگونه می‌توانند مؤثر، الهام‌بخش و قابل‌اعتماد باقی بمانند؟

نویسندگان کتاب رهبری عصبی - شناختی با تأکید بر این که رهبری دیگر نمی‌تواند به شکل سنتی‌اش؛ یعنی اعمال قدرت از بالا و انتظار تبعیت بی‌چون‌وچرا کارآمد باشد، رویکردی نو را پیشنهاد می‌دهند: نگاهی که مغز انسان، انگیزه‌های درونی، ساختارهای عصبی تصمیم‌گیری و تعاملات اجتماعی را در مرکز تحلیل خود قرار می‌دهد. به باور آن‌ها، رهبری فرایندی پیچیده، چندوجهی و پویاست که باید هم رهبر، هم پیروان و هم زمینه‌ای که در آن عمل می‌کنند را به‌صورت یکپارچه در نظر گرفت. در این دیدگاه، رهبر کسی نیست که صرفاً مقصد را نشان دهد و از دیگران بخواهد دنبالش کنند؛ بلکه کسی است که با تعهدی عمیق، فرهنگ و بستری ایجاد می‌کند که در آن افراد احساس معنا، تعلق و انگیزش می‌کنند. آنچه اهمیت دارد، انگیزه‌های درونی انسان‌ها است؛ نیاز به رشد، استقلال، ارتباط، شناخت و هدفمندی.

کتاب رهبری عصبی - شناختی بر مبنای دستاوردهای علمی در حوزۀ عصب‌شناسی و روان‌شناسی شناختی شکل‌ گرفته است. رهبری عصبی - شناختی همچنین با این پیش‌فرض شروع نمی‌شود که رهبری امری صرفاً ذاتی است بلکه آن را یک توانمندی قابل‌پرورش می‌داند که از طریق خودشناسی، توانمندسازی دیگران و خلق فضای اعتماد و همبستگی، شکوفا می‌شود.

خواندن کتاب رهبری عصبی - شناختی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به مدیران، مربیان، رهبران سازمانی و تیمی و همچنین علاقه‌مندان به علوم رفتاری و روان‌شناسی کاربردی پیشنهاد می‌کنیم.

بخشی از کتاب رهبری عصبی - شناختی

«سازمان‌ها در جهانی که به طور مداوم و سریع در حال تکامل است برای پویا و انعطاف‌پذیر ماندن به رهبری نیاز دارند. آن‌ها به رهبرانی نیاز دارند که راه را نشان دهند و گروه‌هایی از افراد را که ممکن است به‌خوبی یکدیگر را نشناسند، متقاعد کنند که از آن‌ها پیروی کنند و برای دستیابی به یک هدف مشترک همکاری کنند. این توانایی به انسان خردمند اجازه داد تا بر محیط خود تسلط یابد. او به‌تنهایی بی‌قدرت است و تقریباً هیچ ارزشی ندارد، اما با همکاری قدرت نامحدودی دارد. با پیچیده‌تر و ناپایدارتر شدن محیط استرس و اضطراب در حال افزایش است و به رهبران روشن‌بین نیاز است تا اطمینان دهند و معنی را ارائه کنند.»