کتاب دو گفتار در بداء

کتاب «دو گفتار در بداء» نوشتۀ سیدعلی بنی صدر است و انتشارات چتر دانش آن را منتشر کرده است. 

درباره کتاب دو گفتار در بداء

بداء از ریشۀ بدو به معنی آشکارشدن و ظاهرشدن است و در اصطلاح معنای آن تغییردادن تقدیرات توسط خداوند، به دلیل برخی اتفاقات، حوادث و شرایط خاص است. بداء با نسخ شباهت‌ها و تفاوت‌هایی دارد که در کتاب‌های متعددی به تفصیل به آن‌ها اشاره شده است. آیات و روایات زیادی وجود دارند که چه مستقیم و چه غیرمستقیم به بداء اشاره می‌کنند. یکی از این موارد داستان قوم حضرت یونس (ع) است، زمانی که قوم حضرت یونس (ع) مستحق عذاب شده بودند و با توبه و اظهار ندامت از خداوند درخواست برداشتن عذابکردند، خداوند هم عذاب را از این قوم برداشت. این اتفاق یعنی در سرنوشت قوم حضرت یونس (ع) بداء حاصل شد. آیۀ دیگری که دربارۀ بداء است در سورۀ رعد آمده: «یمحوا الله ما یشاء و یثبت و عنده ام الکتاب»، یعنی خداوند هر چه را بخواهد محو و باطل مى‌کند و (حوادثى را در آن) درج می‌کند و ام‌الکتاب (لوح محفوظ) در نزد اوست. علاوه بر آیات و روایات، ‌کتاب‌های زیادی دربارۀ موضوع بداء نوشته شده است. کتاب دو گفتار در بداء، ۲ گفتار پیرامون مسئلۀ بداء را در برمی‌گیرد. گفتار اول مناظرۀ امام رضا (ع) با سلیمان مروزی را شرح می‌دهد و گفتار دوم شرح کتاب هدایه‌الوری فی شرح‌البداء نوشتۀ مرحوم آیت‌الله سید محمدحسین مدرس کهنگی است. سیدعلی بنی صدر، مقدمه‌ای از استاد سید علی مدرس کهنگی را هم در کتاب دو گفتار در بداء گنجانده است. 

خواندن کتاب دو گفتار در بداء را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم

خواندن این کتاب را به دوستداران کتاب‌های فقهی، عقاید و کلام، دینی و مذهبی پیشنهاد می‌کنیم. 

بخشی از کتاب دو گفتار در بداء

«سلیمان مروزی، متکلم خراسان بر مأمون وارد شد و مأمون او را مورد اکرام قرار داده و به وی هدیه‌ای عطا نمود. سپس به او گفت پسرعمویم علی‌ بن موسی‌الرضا (ع) از حجاز بر من وارد شده و او علم کلام و متکلمین را دوست دارد. بد نیست که روز ترویه یعنی هشتم ذی‌الحجه، ‌ برای مناظره با وی به‌سوی من آیی. سلیمان گفت: یا امیرالمؤمنین برای من ناخوشایند است که در مجلس تو که جمعی از بنی‌هاشم درآنند از همچون وی سؤال کنم و چون سخن بگویم در نزد حاضران نقض گردد و بنابراین گمان می‌کنم کنجکاوی نسبت به علی‌‌ بن‌ موسی‌الرضا (ع) درست نیست. مأمون گفت من به تو رو آوردم از جهت اطلاعم از توانمندی تو و مقصودی جز این ندارم که علی بن موسی (ع) را فقط در یک جت علمی متوقف و قطع نمایی. سلیمان گفت: هرآنچه نظر شما باشد یا امیرالمؤمنین. من و او را در کنار هم آور و مرا با مذمت واگذار.»