بریده‌هایی از کتاب خودکشی، علل، شیوع و راهکارهای پیشگیری از آن در جوانان و نوجوانان

بخاطر داشته باشید فردی که در موقعیت بحران عاطفی قرار دارد، نمی‌تواند منطقی و دقیق فکر کند.

به نوجوانان و جوانان باید آموخت که عواملی در اجتماع وجود دارند که همیشه آن‌ها را تهدید می‌کنند مانند رقابت‌ها، تبعیض‌ها، شکست‌ها، محرومیت‌ها، حسادت‌ها، بد نامی‌ها، دروغ‌ها و سیاست بازی‌ها.

خودکشی حتی می‌تواند عنصر زیست‌شیمی داشته باشد. در بین بیماران افسرده، اقدامات خودکشی در افرادی فراوان‌تر بود که سطوح سروتونین پایینی داشتند،

استرس جزء لاینفک زندگی انسان است اما میزان بیش از حد یا طولانی مدت آن مضر بوده و سبب تغییر در رفتار، حالات هیجانی و بحرانی می‌شود که در بروز و افزایش رفتارهای منجر به خودکشی نقش عمده‌ای دارد.

بنابراین در تحلیل دورکیم چهار گروه بیشتر در معرض خطر خودکشی قرار می‌گیرند: ۱.آنان که از جامعه فاصله زیادی گرفته‌اند (بیمارانی که سالها بستری بوده‌اند، سالخوردگان ساکن آسایشگاه‌های سالمندان و...) ۲. آنان که به گروه تعلق خاطر بسیار زیادی دارند و نمی‌توان آنها را از گروه جدا کرد (نظامی ها، شبه نظامی هاو...) ۳. آنان که ناگهان از گروه اخراج شده‌اند (ناگهان بازنشست یا اخراج شدگان، مطلقه‌ها و...) ۴. آنان که بدون اختیار خود به عضویت گروهی درآمده‌اند (زندانیان و...)

فهرستی از افکار و رویدادهایی است که می‌توانند به ایجاد حس خودکشی در افراد کمک کنند. ١- تنهایی، این حالت به تدریج این احساس را در شخص ایجاد می‌کند که کسی را ندارد و هیچ کس حقیقتا به زنده بودن یا مردن او اهمیت نمی‌دهد. فرد خودکشی گرا ممکن است به شدت احساس تنهایی و انزوا کند.

گرچه ما اغلب فشار روانی را دارای منشا خارجی می‌دانیم، اما خود حوادث فشارزا نیستند؛ بلکه، شیوه نگرش و تعبیر و تفسیر و واکنش ما، آن‌ها را فشارزا می‌کند.

بیش از نیمی از کسانی که دست به خودکشی زده‌اند سابقه خودزنی داشته‌اند. قصد افراد خودزن می‌تواند تنبیه خود برای بیان ناامیدی یا رهایی از یک تنش غیرقابل تحمل درونی باشد و گاهی برای بیان هر دو. خودزنی می‌تواند نشان‌گر فریادی از طرف فرد خودزن برای جلب کمک باشد.[

براساس این نظریه خودکشی ممکن است محصول ارزیابی شخص از موقعیت نومیدکننده و بی‌پناهی بوده، و مرگ به عنوان راهی برای رهایی از مسایل به حساب آید