کتاب آن یکی اینشتین

خوب می‌دانستم اگرچه اولین قدم سخت‌ترین کار است، اما دومین قدم خیلی هم ساده‌تر از آن نیست.

«حق با توست. چرا اصلاً؟ ازدواج در این روزگار چه سودی دارد؟ ازدواج شاید مسئله‌ای باشد که ما دیگر به آن نیازی نداریم.»

عاشق بودن و حرفه‌ای بودن در یک جا جمع نمی‌شوند. دست‌کم برای زنان.

آن‌ها به رؤیاهایم برای آینده‌ای درخشان جان داده بودند

خودم را مجبور می‌کردم قوی باشم.

اگرچه اولین قدم سخت‌ترین کار است، اما دومین قدم خیلی هم ساده‌تر از آن نیست.

این دوستان، برخلاف واهمه‌های من، از اراده‌ام نمی‌کاستند. آن‌ها قوی‌ترم می‌کردند.

انگار لبخندش مسری بود.

هر روز در خیال‌پردازی‌هایمان لذت‌های آن را تجسم می‌کردیم.

اعتماد آقای اینشتین به من، احساس زنده بودن می‌داد؛

حسن نظر تو برای من یک دنیاست.

همیشه بیش از هر موضوع دیگری در دنیا، آرزویم این بوده که راهت آسان باشد