بریده‌هایی از کتاب استعداد نافرمانی و شکستن قوانین کار و زندگی

نگذار سنت‌ها اسیرت کنند. اجازه بده رهایت کنند.

عادت‌ها زورشان زیاد است

ناپلئون به مطالعهٔ تاریخ، جغرافی و فرهنگ کشورهای دشمن می‌پرداخت. این امر گاهی به معنای وارد کردن ضربه‌ای کارساز به دشمنْ در زمان عدم آمادگی آن‌ها بود.

"بداهه‌گویی مثل این است که ماشین را از طریق نگاه کردن در آینه‌هایش برانی: نمی‌دانی کجا می‌روی، فقط جایی را که بودی می بینی."

اما به‌نظر سولی، تخصص چیزی نیست که به آن دست پیدا کنید و دیگر کار تمام شود، بلکه فرآیندی است که همواره باید زنده نگهش داشت.

نگذار سنت‌ها اسیرت کنند. اجازه بده رهایت کنند.

نافرمان‌ها برای یادگیری ارزش قائل‌اند و فروتن می‌مانند. اولین‌باری که بوتورا را ملاقات کردم به من گفت: "اگر فکر کنی همه چیز رو می‌دونی، دست از رشد می‌کشی... چشمات رو باز نگه‌دار و پرسش کن."

استعداد نافرمانی و شکستن قوانین کار و زندگی نویسنده: فرانسسکا جینو مترجم: یاسمین شاکری بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه

در جنگ‌های اول و دوم جهانی، زنان امریکایی به‌جای مردانی که کشته یا زخمی شده بودند، در کارخانه‌ها مشغول به کار شدند.

عادت‌ها زورشان زیاد است.

آسایش و راحتی، بیش از حد جدی گرفته شده‌اند. آن‌ها برخلاف تصورمان، ما را شاد نمی‌کنند.

این بازی شامل پرتاب توپ مجازی با دو بازیکن کامپیوتری است. در ابتدا، جفت بازیکن کامپیوتری توپ را به طرف هم و شرکت‌کننده، غلت می‌دهند.

نافرمان‌ها مشکل نمی‌سازند، مشکلات نافرمان می‌سازند.

دلبسته‌کننده‌ترین داستان‌ها، آن‌هایی هستند که پُر از احساس‌اند.

از اینکه همخانه یا همسرمان، ماشین ظرف‌شویی را با بی‌دقتی پر کرده، گله می‌کنیم. اما به‌خاطر اینکه شام پخته، از او تشکر نمی‌کنیم. بیشتر توجه ما معطوف به شکست‌های دیگران است تا موفقیت‌هایشان.

"فرشته را درون مرمر دیدم، آن قدر تراشیدم تا آزاد شد." میکل آنژلو بوناروتی

نافرمان‌ها برای یادگیری ارزش قائل‌اند و فروتن می‌مانند. اولین‌باری که بوتورا را ملاقات کردم به من گفت: "اگر فکر کنی همه چیز رو می‌دونی، دست از رشد می‌کشی... چشمات رو باز نگه‌دار و پرسش کن."

اغلب اوقات طرز فکر ما در مورد پرسش‌گری، مخصوصاً اگر در مناصب مدیریتی باشیم، اشتباه است. می‌ترسیم، زیرا همهٔ پاسخ‌ها را نداریم، و از اینکه دیگران در موردمان پیش‌داوری منفی کنند می‌ترسیم.

از بوتورا پرسیدم، از چه کسی الهام گرفته است. پاسخ داد: "آی‌وی‌وی، هنرمندچینی هنرهای تجسمی که در غرب آموزش دیده. اون سنت‌های مختلف رو با هم ترکیب می‌کنه. مخصوصاً هنر مینیمالیستی و انتزاعی رو. اسم یکی از هنرهای اجرامحور او، انداختن گلدان سلسلهٔ هانه. در این اثر گلدانی دو هزارساله رو نابود می‌کنه." بوتورا از من پرسید: "به‌نظر تو چرا در یه چشم به هم زدن، هزاران سال تاریخ رو می‌شکنه؟ من بعدها فهمیدم که اون رفتار نه‌تنها مخرب نبوده، بلکه سازنده هم بوده. یه آغاز بوده. بشکن، تغییر بده، بساز."

به کمک تجربهٔ دوران کودکی‌اش، به این نتیجه رسیده بود که سیستم آموزشی، خلاقیت را کاهش می‌دهد.

نافرمان‌ها برای یادگیری ارزش قائل‌اند و فروتن می‌مانند. اولین‌باری که بوتورا را ملاقات کردم به من گفت: "اگر فکر کنی همه چیز رو می‌دونی، دست از رشد می‌کشی... چشمات رو باز نگه‌دار و پرسش کن."

آدم‌های پرسش‌گر از دید مردم باهوش‌ترند.

آن‌ها برای اینکه فراتر از اصول و قواعد، راه‌های خلاقانه‌تر و کارآمدتری برای انجام کارها بیابند، به هنجارهای اطراف خود که مورد پذیرش همه است شک می‌کنند. آن‌ها "غیرعادی" هستند، اما از نوع مثبت و سازنده‌اش.

ما اغلب فکر می‌کنیم که هر چه بیشتر درگیر کار باشیم، زمان و انرژی ذهنی کمتری برای دیگر وظایف‌مان باقی‌می‌ماند. منطقی به‌نظر می‌رسد و سخت است که جور دیگری تصور کنیم. اما معلوم شده که این تفکر اشتباه است. هنگامی که کاملاً درگیر کار و زندگی هستیم، عملاً انرژی انجام بیشتر از آن را هم داریم.

تحقیقات ما نشان داده که مردم افرادی را که بیشتر می‌پرسند، بیشتر دوست دارند. وقتی با کسی قرار آشنایی دارید، اگر بیشتر سؤال کنید، احتمال برگزاری دومین قرار، بیشتر خواهد بود.

نافرمان‌هایی که در این سازمان‌ها دیده‌ام، هر قشری از جامعه را شامل می‌شدند و به‌نظر من هر یک از آن‌ها منحصربه‌فرد بودند. اما تمام آن‌ها دارای خصوصیتی بودند که آن را استعداد نافرمانی می‌نامم. طبق مشاهداتم می‌خواهم پنج عنصر اصلی استعداد نافرمانی را مشخص کنم. اولین را نوآوری می‌نامم، به دنبال چالش و تجربه‌های نو بودن. دومین عنصر، کنجکاوی است. همان انگیزه‌ای که باعث می‌شود در دوران کودکی مدام بپرسیم "چرا؟" سومین آن‌ها، وسعت دید است. قابلیتی که به نافرمان‌ها این امکان را می‌دهد که پیوسته دیدگاه خود را وسعت ببخشند. عنصر چهارم، را تنوع می نامم؛ یعنی تمایل به سرپیچی از نقش‌های اجتماعی از پیش تعیین‌شده و دستیابی به آن‌هایی که متفاوت به‌نظر می‌رسند. مورد پنجم، راستین بودن است. نافرمان‌ها همیشه خود خودشان هستند. آن‌ها برای اینکه با دیگران ارتباط برقرار کنند و از آن‌ها بیاموزند، به‌شدت بی‌پناه و آسیب‌پذیر می‌شوند.

از دانشجویان کالجی در امریکا، خواستیم مقابل توصیفی که از شکل و شمایل استاد یک مدرسهٔ بسیار خوب و سطح بالا ارائه می‌دهیم، واکنش نشان دهند. برای عده‌ای از آنان، استادی چهل‌وپنج‌ساله با تی‌شرت و ریش را توصیف کردیم. اما برای گروه دیگر از یک آدم اتوکشیده گفتیم که کراوات می‌بندد. به‌نظر دانشجوها، استادی که تی‌شرت داشت باسوادتر بود. اینکه یک فرد عدم تطابق با هنجارها را آگاهانه انتخاب کند، حائز اهمیت است.

هر چه سطح فروتنی فکری بالاتر باشد، تمایل بیشتری برای شنیدن نظراتی داریم که با ما همسو نیستند. کسانی که فروتنی فکری بالایی دارند، در مدرسه و محل کار هم عملکرد بهتری دارند. فروتنی فکری ما را خردمندتر می‌کند: دنیای اطراف ما هرگز ساکن و بی‌تحرک نیست و به‌نظر می‌رسد آینده با حال تفاوت داشته باشد. خرد یعنی نپذیرفتن حس دانایی.

در یک جلسه، کارمندانی که با تجربه‌ترند ممکن است از کلمات اختصاری مبهم استفاده کنند. نیروهای تازه‌وارد هم، سرشان را به نشان تأیید، تکان بدهند و بحث را دنبال کنند درحالی‌که چیزی نمی‌فهمند. آن‌ها برای اینکه تأثیر خوبی از خود به جا بگذارند، این کار را می‌کنند. اما جالب اینکه، هر گاه برای رفتارهای ساختگی‌مان تمجید می‌شویم، عزت‌نفس‌مان صدمه می‌بیند.

بیشتر اوقات، برای سنت‌ها و رسوم ریشه‌دار، عمیقاً ارزش قائلیم. وقتی با وضعیت فعلی راحتیم، هر گونه انحراف از وضعیت موجود را به‌عنوان یک باخت تلقی می‌کنیم و این باخت‌ها در قیاس با منافع بالقوه، برایمان سنگین‌تر هستند. در حقیقت، وقتی شرطی که احتمال برد و باختش مساوی است به یک آدم معمولی پیشنهاد می‌شود، او قبل از پذیرش شرط، سودی را در نظر دارد که ارزشش دو برابر ضرر بالقوه باشد. اگر بتوانیم ترس از باخت را کنار بگذاریم، شانس برنده‌شدن را نصیب خودمان می‌کنیم. اما در عوض، درست وقتی تغییر به مصلحت ماست، ترس ما را به عقب می‌راند و به سوگیری وضع موجود زنجیرمان می‌کند.