کتاب لاف عشق

بترسیم از وقتی که ولی خدا طلب کمک کند و ما مشغول انجام کاری باشیم برای رضای خدا...!

همه مشکل ما‌این است که راه را اقامت گاه کردیم!

چه معنویتی کاذبی است وقتی که کسی وظیفه خود را رها کند و برای حال معنوی خود کاری را که دلش می خواهد انجام دهد.

در مظلومیت دین خدا همین بس که ما مبلغان آن هستیم!

در سبک زندگی مدرن دین داری مثل حرکت کردن در‌یک سر بالایی می باشد.

یک راهکار مناسب برای سنجش میزای ولایت پذیری ما‌این است که برای لحظاتی در ساحت ذهن ولایت را از زندگی خود حذف کنیم، ببینیم آیا در روند زندگی ما خللی وارد می شود‌یا خیر؟ اگر حضرت آقا صحبتی پیرامون وظایف دانشجویان و اساتید، کارمندان، مسولین و... نمی کرد زندگی ما طور دیگری بود؟ چقدر ما در مقام عمل زندگی مان را با ولایت تنظیم می کنیم؟ شاید به جرات بتوان‌این حقیقت تلخ را بیان کرد که ما حتی در کل جهان ۳۱۳ نفر هم نداریم که مناسبات خود را واقعا بر مبنای ولایت تنظیم کنند و با حذف ولی فقیه آن ها دچار مشکل جدی در روند زندگی روزانه شوند

شیطان گروهی را با معصیت بیّن مانند: سرقت، دروغ و... فریب می دهد و گاهی افراد را با جابجایی تکلیف و اولویت‌هایشان به سمت خود می کشاند. مثلا زمانی که وظیفه شما جنگ در میدان نبرد است برای شما از اهمیت اعتکاف و گوشه‌نشینی و‌یا خدمت به خلق می‌گویید و شما هم ظاهرا آن کار را برای رضای خدا انجام می‌دهی!

بترسیم از وقتی که ولی خدا طلب کمک کند و ما مشغول انجام کاری باشیم برای رضای خدا...!

‌یکی از مشکلات ما‌این است که تصور می کنیم کفر‌یک حقیقت عجیب و پیچیده و دور از ما انسان های مومن است! در صورتیکه هر تصمیمی بر مبنای دنیا اتخاذ شود‌یعنی "سرمنشأ و علت" آن دنیا باشد، می شود تفکری ملحدانه، که نتیجه عینی مجموع‌این تصمیمات مدل زندگی به نام سبک زندگی غربی را شکل می دهد. (مشخص است که مراد از دنیا در‌این بحث به عنوان "غایت نهایی" اعمال انسان مطرح است. )

بارز ترین مشخصه دانشجوی انقلابی، آرمان خواهی اوست. و اگر از‌این موتور محرک انقلاب، آرمان خواهی و افق و همت بلند را بگیریم انقلاب اسلامی را به مسلخ بردیم!

مثل‌اینکه آرمان خواهی نسل متوسلیان ها در ما خشکیده که اراده کنیم پرچم اسلام را در آن سوی افق ها نصب کنیم.

جنوب رفتن‌یعنی رنگ و بوی شهدا را گرفتن،‌یعنی در مقابل ظلم و ستم‌ایستادن،‌یعنی گرفتن حق مستضعفان و پابرهنگان تاریخ، جنوب رفتن‌یعنی با خدا معامله کردن که هر چه داری در راه او در راه ولی او نثار کنی.

امان از احساس تکلیف شیطانی!

چه معنویتی کاذبی است وقتی که کسی وظیفه خود را رها کند و برای حال معنوی خود کاری را که دلش می خواهد انجام دهد.

اهل منطق در تقسیم بندی جهل آن را به دو قسمت تقسیم می کنند. جهل بسیط؛ همان جهل ساده است که شما می دانید که مسئله‌ای را نمی دانید و علمی نسبت به آن ندارید. اما قسم دوم جهل مرکب است که در تعریف آن می گویند: فرد نمی‌داند که نمی‌داند! و احتمالا تصور می‌کند که می‌داند و مشکلی ندارد.

چه معنویتی کاذبی است وقتی که کسی وظیفه خود را رها کند و برای حال معنوی خود کاری را که دلش می خواهد انجام دهد. و بعد آن را به نام دین ماله کشی کند. بی چاره دین بی زبان خدا که همه می‌خواهند سرش را کلاه بگذارند.

جهل بسیط؛ همان جهل ساده است که شما می دانید که مسئله‌ای را نمی دانید و علمی نسبت به آن ندارید. اما قسم دوم جهل مرکب است که در تعریف آن می گویند: فرد نمی‌داند که نمی‌داند! و احتمالا تصور می‌کند که می‌داند و مشکلی ندارد. آن کس که نداند و نداند که نداند در جهل مرکب ابد الدهر بماند

حجاب نورانی جنسش از نور است.‌یعنی وقتی به خود عمل می نگری عیب و‌ایرادی در آن نمی‌یابی، اما شگفتی‌این جاست که وقتی‌این راه ها، اقامت گاه و مقصد می شوند مشکل ساز نیز می شوند، همه مشکل ما‌این است که راه را اقامت گاه کردیم!

شیطان گروهی را با معصیت بیّن مانند: سرقت، دروغ و... فریب می دهد و گاهی افراد را با جابجایی تکلیف و اولویت‌هایشان به سمت خود می کشاند. مثلا زمانی که وظیفه شما جنگ در میدان نبرد است برای شما از اهمیت اعتکاف و گوشه‌نشینی و‌یا خدمت به خلق می‌گویید و شما هم ظاهرا آن کار را برای رضای خدا انجام می‌دهی! فقط در آخر باید گفت: امان از احساس تکلیف شیطانی!