ما صدای دیگران را میشنویم و بهجای صدای خود با این صداهاست که هدایت میشویم. دیگر مانند قبل بهآسانی به درون نظر نمیافکنیم.
به یک معنا، دنیای دیجیتال تماماً باعث تشخص ما در میان دیگران است. دیگر هر کسی که یک رایانه دارد میتواند صاحب یک وبلاگ باشد و امکانات مخصوص ابراز اندیشه برای هر شخص بیاندازه است. اما این ابراز فکر و عقیده تماماً درون جمعیت دیجیتال است و همین جمعیت چارچوب آن را مشخص و تعریف میکند. این کارْ ما را واکنشپذیرتر و اندیشهمان را به دیگران وابستهتر میکند. متصل بودن به جمعیت در تمام روز روش خاصی برای گذرانِ زندگی شده است.