بریده‌هایی از کتاب رساله حقوق امام سجاد (ع)

گوش دروازهٔ سخن به‌سوی قلب و موجـــب انتقال انواع و اقسام معانی به قلب است با تمــام خوبی‌ها یا بدی‌هایی که در آن وجود دارد.

نرم سخن گفتن و مهربانی، وحشت و ترس را تبدیل به انس و الفت می‌کند؛

زینت عاقل به عقلش در خوبی گفتار و درست سخن گفتن است.

نتیجهٔ پرخوری، تنبلی و کسالت است

زیاده‌روی در نوشیدن مایعات نیز جهالت و بی‌عقلی

چشم دروازهٔ پند و عبرت گرفتن است.

صدقه؛ پس بدان که آن ذخیرهٔ تو در نزد پروردگار و امانتی از تـو نزد خداوند متعال است

حق قربانی این است که هدیه‌ای برای خدای متعال باشد

از طرف معلم و استاد رسالت داری که آنچه را از او می‌آموزی، به غیر خودت منتقل نمایی و باید همان‌طور که شنیده‌ای، به دیگران انتقال دهی و چیزی از آن کم یا به آن اضافه نکنی.

علم خود را از دیگران دریغ بدارد، خیانت‌کار است و نسبت به خلق خداوند ظالم به حساب می‌آید.

مالت را عزیزتر از جانت حساب نکن که برای پیشرفت مادی و معنـوی از آن بهره نبری؛

اگر به تو اعتماد نمود، او را بر خودت مقدم بداری و بدان که ضرر رساندن برای منافع خودت به کسی که به تو اعتمـاد کرده است، ربا قلمداد می‌شود.

حق سن به‌اندازهٔ حق سابقه در اسلام است.