بریده‌هایی از کتاب عمه سادات سلام علیک: گزیده اشعار شاعران اهل بیت در مدح و رثای حضرت معصومه (ع)

عاشقان! در به نور بگشایید کوچه‌ها را به گل بیارایید شهر قم را صفا بیفزایید گر محبّان آل زهرایید یادگار پیمبر آمده است دختر موسی بن جعفر آمده است

من سائل سائل سرایت جود و کرم است سائل تو زهراست که بنموده تجلّی در آیینه شمایل تو معصومه‌ای و عالمه‌ای تو سر تا به قدم فاطمه‌ای تو

تو راز زمزمه عاشقانه‌ای بانو زلال عشق و صفای ترانه‌ای بانو زلال عطر شکوفای یاس‌های نجیب صفای سبز دعای شبانه‌ای بانو ز چشم روشن تو نور ناب می‌بارد نشان آینه بی‌کرانه‌ای بانو تو عِطر ناب غزل‌های بی‌ریای منی لطافت سخن عارفانه‌ای بانو نوای غنچه، شمیم سرود آبی آب به باغ سبز صداقت جوانه‌ای بانو نجیب‌تر ز سرود همیشه مهتاب قصیده‌ای، غزل شاعرانه‌ای بانو تو یادگار محبت، تو چشمه نوری نشان رحمت آن بی‌نشانه‌ای بانو قسم به عشق، حضورت حضور آینه‌هاست سرود روشنیِ هر زمانه‌ای بانو

این همه زائر دلسوخته داری، بانو! کاشکی بر سر ما دست گذاری بانو! می‌دهد بوی گل یاس، ضریح و حَرمت به چه شوقی دلم افتاده به لطف و کرمت

سر دهید ای عاشقان همنوا با خادمان مولد اخت الرضاست جشن دخت مصطفاست تربت معصومه را، این حریم با صفا گل نثارش می‌کنیم، لاله زارش می‌کنیم لاله و گل آورید، زیر پایش گسترید حضرت معصومه را، گل بریزیدش به پا

خسته راهم و سر منزل جانم اینجاست به که گویم؟ ز که پرسم؟ که نشانم اینجاست زائرم، گرد و غبار از سر و رو می‌گیرم کوثر اینجاست، از این چشمه وضو می‌گیرم رو کنم سوی کجا؟ گر تو پناهم ندهی چه کنم؟ گر نگشایی در و راهم ندهی این همه زائر دلسوخته داری، بانو! کاشکی بر سر ما دست گذاری بانو! می‌دهد بوی گل یاس، ضریح و حَرمت به چه شوقی دلم افتاده به لطف و کرمت تو همان فاطمه‌ای، شأن ولایت داری مصحف نوری و آیینه عصمت داری

مرغ دلم راهی قم می‌شود در حرم امن تو گم می‌شود عمّه سادات، سلامٌ علیک روح عبادات، سلامٌ علیک

به خاک کرب و بلا گر نمی‌رسد دستت یقین نما که شه کربلای ما اینجاست نظر نما تو به گل‌دسته‌های نورانی عزیز فاطمه مشگل‌گشایِ ما اینجاست

نوای دل چو برون آید از دل محزون یقین نما که حریم نوای ما اینجاست بگو به دختر موسی بن جعفر حاجت خود بدان که مرهم درد و دوای ما اینجاست ببوس با ادب این آستان قُدسی را برای اینکه دُرِ پُربَهایِ ما اینجاست نگاه کن به کرامات بی‌حساب و کتاب چراغ معرفت و رهنمای ما اینجاست

سلام گوی و جوابت بگیر و آگه باش مزار خواهر موسی الرضای ما اینجاست برون بکن دل خود را ز جهل و تاریکی بسوزد آنکه دلش از برای ما اینجاست شود به آمدنت این زمینِ قُم شاهد به روز حشر بگو رَدّ پای ما اینجاست به گُنبدی که کند خیره چشم‌هایت را نگاه کن ز دلت، دِل‌رُبای ما اینجاست

این بقعه‌ای که نور فشاند به آسمان این بقعه‌ای که دیده خلق است سوی آن این بارگاه دختر موسی بن جعفر است باشد چو بابِ خویش پناه جهانیان

مرغ دلم راهی قم می‌شود در حرم امن تو گم می‌شود عمّه سادات، سلامٌ علیک روح عبادات، سلامٌ علیک

کوثر نوری، به کویر قمی آب حیات دل این مردمی عمّه سادات، بگو کیستی؟ فاطمه یا زینب ثانیستی از سفر کرب و بلا آمدی یا که به دیدار رضا آمدی

کوثر نوری، به کویر قمی آب حیات دل این مردمی عمّه سادات، بگو کیستی؟ فاطمه یا زینب ثانیستی از سفر کرب و بلا آمدی یا که به دیدار رضا آمدی